चित्रकार पेड्रो पाब्लो रुबेन्स को जीवनी

उहाँका समकालीनहरूले उहाँलाई कलाकारहरूको राजा र राजाहरूका कलाकार भन्थे। प्रतिभाको शक्ति र यसको बहुमुखी प्रतिभाको लागि, ज्ञानको गहिराई र महत्त्वपूर्ण ऊर्जा, पीटर पॉल रुबेन्स उहाँ XNUMX औं शताब्दीको युरोपेली संस्कृतिको सबैभन्दा शानदार व्यक्तित्व हो।

पीटर पॉल रुबेन्स

पीटर पॉल रुबेन्स

पेड्रो पाब्लो रुबेन्सको आजीवन प्रसिद्धि यति ठूलो थियो कि, उनको नामको फ्ल्यासको साथ, आर्कड्यूक अल्बर्टो र उनकी पत्नी इसाबेलको शासन एक महान समय जस्तो लाग्न थाल्यो। त्यसबेलादेखि, रुबेन्सले चित्रकलाको जादुई संसारमा सबैभन्दा सम्मानित स्थानहरू ओगटेको छ। पेड्रो पाब्लो रुबेन्स 1577 देखि 1640 सम्म बाँचे, यो अवधि इतिहासकारहरूलाई सामान्यतया काउन्टर-रिफर्मेसन भनेर चिनिन्छ, किनकि यो क्याथोलिक चर्चको पुनरुत्थानद्वारा विशेषता थियो, जसले प्रोटेस्टेन्ट सुधारका प्रभावहरूलाई दबाउन प्रयासहरू गर्यो।

यो भयंकर लडाइँको समय थियो, जसमा मानव आत्मा र बुद्धिले ठूलो प्रगति गर्यो, तर यो यसको अतुलनीय लोभ, असहिष्णुता र क्रूरताको लागि पनि परिचित छ। रुबेन्स बाँचेका वर्षहरूमा ग्यालिलियो ग्यालिली, जोहानेस केप्लर र विलियम हार्वे जस्ता वैज्ञानिकहरूले आफ्नो कामले संसार र ब्रह्माण्डको मानिसको विचार परिवर्तन गरे, र गणितज्ञ र दार्शनिक रेने डेकार्टेसले मानव दिमागको शक्तिमा भर परे, जसले उनको सोचाइमा गहिरो प्रभाव पारेको थियो ।

तर यो शताब्दीको पनि कालो पक्ष थियो। अन्धो कट्टरता र अन्धविश्वासको घनिष्ठतामा मिसिएको धार्मिक जोशको अचम्मको हद "विच हन्ट" ले १६ औं र १७ औं शताब्दीलाई वास्तविक दुःस्वप्नमा परिणत गर्‍यो: युरोपभरि हजारौं मानिसहरू, पुरुष र महिलाहरूले आफ्नो जीवन खतरामा पारे। तिनीहरूले मानवता र प्रकृति विरुद्धको अपराध गरेको तथ्यको लागि सजायको रूपमा।

मध्य युगबाट पुनरुत्थान गरिएको इन्क्विजिसनले रोमन चर्चका शत्रुहरूलाई लगनशीलताका साथ खोजी गर्‍यो, जसले अपरिहार्य रूपमा सामूहिक हत्या र विद्रोहको शंका गर्ने मानिसहरूलाई यातना दियो। एकपछि अर्को गर्दै धार्मिक युद्धहरूले युरोपमा स्थापित शान्तिलाई कमजोर बनायो। सबै भन्दा विनाशकारी, तीस वर्षीय, रुबेन्सले आफ्नो सबैभन्दा ठूलो रचनात्मक सफलता हासिल गरेको वर्षहरूमा जर्मनीलाई प्रताडित गर्यो।

पेड्रो पाब्लो रुबेन्सको मातृभूमि, नेदरल्याण्ड्स, स्पेनबाट स्वतन्त्रताको लागि कठोर संघर्षले जीवनभर चकनाचूर भएको थियो। यो उनको जन्म भन्दा दस वर्ष पहिले सुरु भयो र उनको मृत्युको आठ वर्ष पछि समाप्त भयो। यो कल्पना गर्न गाह्रो छ कि रुबेन्सले आफ्नो चकित पार्ने, समलिङ्गी चित्रहरू यस्तो उदास युगमा चित्रित गर्न सक्थे, जब हिंसा र विनाश जताततै विजयी भएको थियो।

पीटर पॉल रुबेन्स

उत्पत्ति, बाल्यकाल र युवावस्था

जुन 28, 1577 मारिया Peypelinks छैटौं बच्चाको बोझबाट मुक्त भयो। उनको नाम पिटर पल हो। त्यतिबेला जान र मारिया रुबेन्स जर्मनीको वेस्टफालिया प्रान्तको सिजेनमा बस्थे। उनको जन्म हुनुभन्दा नौ वर्ष अघि, यान र मारिया धार्मिक सतावटको डरले आफ्नो गृहनगर एन्टवर्पबाट भागे। चित्रकारको बुबाले रोम र अन्य इटालियन शहरहरूमा कानूनको अध्ययन गरे। आफ्नो गृहनगरमा फर्केर, उहाँ एक नगर परिषद्को नियुक्त हुनुभयो। धेरै वर्षसम्म उनले यी महत्त्वपूर्ण कार्यहरू गरे।

जेन सधैं रोमन क्याथोलिक चर्चको अनुयायी भए तापनि, उनी पछि जोन क्याल्भिन (1509-1564) को प्रोटेस्टेन्ट शिक्षाहरूप्रति सहानुभूतिवान भए, जुन स्पेनी क्याथोलिक राजाद्वारा नियन्त्रित देशमा खतरनाक पाखण्ड मानिन्थ्यो। जान रुबेन्स र उनको परिवार फ्ल्यान्डर्सबाट कोलोन सहरमा ओरेन्जको विलियमको दरबारमा भागे, जसलाई साइलेन्ट उपनाम दिइएको थियो। त्यहाँ उनी विल्हेमकी पत्नी एनी अफ स्याक्सनी र पछि उनको प्रेमीका लागि चार्ज डी अफेयर्स बने।

अदालतले चाँडै उनीहरुको प्रेम बारे थाहा पाए। Jan Rubens को कानून अनुसार, मृत्युदण्ड पर्खिरहेको थियो। तर मारियाले उनको रिहाइको लागि अथक संघर्ष गरिन्। उनले जमानतमा रिहा गर्न पैसा तिरिन् र राजकुमारसँग केही अवसरहरूमा दर्शकहरू पनि खोजिन्, जसको अगाडि उनले आफ्नो पतिको बचाव गरिन्। उनले जेलमा लेखेका पत्रहरू नारी भक्तिको प्रबल प्रमाण हुन्। तिनीहरूमा, उनी आफ्नो पतिलाई हार नमान्न बिन्ती गर्छिन् र उसलाई विश्वस्त गराउँछिन् कि उनले उसलाई धेरै पहिले क्षमा गरिसकेका छन्।

दुई वर्षको निवेदन पछि, मारियाले आफ्नो बाटो प्राप्त गर्न सफल भयो, जनवरी 1573 मा जेलबाट जमानतमा रिहा गरियो, र दम्पतीले सानो शहर सिगेनमा निवास अनुमति प्राप्त गरे। 1579 मा जनवरी कोलोन फर्कने अनुमति दिइएको थियो र अन्तमा, 1583 मा, उहाँले अन्तिम र पूर्ण क्षमा प्राप्त गर्नुभयो। निर्वासन र आफ्नो बुबाको विकारको सबै विचलित अवस्थाहरूको बावजुद, पेड्रो पाब्लो रुबेन्स हुर्केको घरमा एक परोपकारी, शान्त वातावरण र पूर्ण पारिवारिक सद्भावले सधैं शासन गर्यो।

उसको पछिल्ला पत्रहरूमा, उसले कोलोनलाई सहरको रूपमा सम्झनेछ जहाँ उसले आफ्नो खुशी बाल्यकाल बिताएको थियो। रुबेन्सले आफ्ना आमाबाबुको उत्कृष्ट गुणहरू बुझ्न सक्षम थिए। आफ्नी आमाबाट उनले आफ्नो दयालु र सन्तुलित चरित्र, माया गर्ने र वफादार हुन सक्ने क्षमता पाएका थिए, र सम्भवतः समय र पैसाको लागि उनको ईर्ष्यालु मनोवृत्ति। आफ्नो बुबाबाट, उनको छिटो र सजिलो आकर्षण। जान रुबेन्स आफैंले आफ्नो छोराको शिक्षामा आफूलाई समर्पित गरे र विज्ञान र साहित्यको लागि आफ्नो अटुट प्रेमलाई पास गरे।

मारिया अझै पनि उनको जन्मभूमि एन्टवर्प मा केहि सम्पत्ति छ, त्यसैले उनी त्यहाँ फर्कने निर्णय गर्छिन्। क्याथोलिक धर्ममा परिणत भएपछि, उनले आफ्ना छोराछोरीको साथ आफ्नो मातृभूमि फर्कने अनुमति पाउँछन्। कुनै पनि कुराले उसलाई यो गर्नबाट रोकेन, किनकि उसले आफ्ना आफन्तहरूलाई क्याथोलिक चर्चसँग मिलाउन सफल भयो। उनले आफ्नो पतिको प्रोटेस्टेन्ट धार्मिक विश्वासहरू कहिल्यै साझा गरेनन्, यद्यपि तिनीहरूका दुई छोराहरू, फिलिप र पेड्रो पाब्लो रुबेन्सले लुथरन समारोहमा बप्तिस्मा लिएका थिए।

इटालियन कूटनीतिज्ञ Lodovico Guicciardini ले आफ्नो रमाइलो समयमा एन्टवर्पको विवरण छोडे। सहरमा पाँचवटा विद्यालयहरू थिए, त्यहाँ धेरै कलाकारहरू बस्थे, र त्यहाँ क्रिस्टोफर प्लान्टिनले १५५५ मा स्थापना गरेको छापाखाना थियो। यो युरोप मा सबै भन्दा राम्रो मध्ये एक थियो र यसको उत्कृष्ट उत्पादनहरु र pedantic र सख्त वैज्ञानिक समीक्षा को लागी परिचित थियो। तर 1555 मा देश मा स्पेनी सेना को प्रवेश संग, हल्याण्ड धेरै वर्ष को लागी युद्ध को थियेटर भयो।

एकातिर, स्पेनिस, अर्कोतिर, संयुक्त प्रान्तहरू, जसले आफ्नो स्वतन्त्रताको लागि लडे। घेराबन्दी, लडाई, डकैती, अकथनीय दुर्भाग्य - यो दुखद वर्ष को परिणाम हो। 1576 मा, पेड्रो पाब्लो रुबेन्सको जन्म भन्दा एक वर्ष अघि, एन्टवर्प विद्रोही स्पेनी ग्यारिसनको शिकार भयो। पूरै छिमेकहरू जलाए, हजारौं मानिसहरू मरे। यी अत्याचारहरूले "स्पेनिश क्रोध" को भयानक नाम कमाएको छ। एन्टवर्पले स्पेनी जुवाबाट र यसको विरुद्धमा उठेको विद्रोहबाट दुवै डच शहरहरू भन्दा बढी पीडित भयो।

जब मारिया रुबेन्स 1587 मा आफ्ना बच्चाहरु संग घर फर्के, निम्न देशहरुमा स्थिति उत्तर मा स्वतन्त्र प्रान्तहरु बीच विभाजन को आधार मा स्थिर भयो। पेड्रो पाब्लो रुबेन्स पहिलो पटक एन्टवर्पमा आइपुगेको समयमा, सहरको अवस्था दयनीय थियो। यसको जनसंख्या घटेर ४५,००० पुगेको छ, यो बीस वर्ष अघिको जनसंख्याको आधा हो।

सहरको पुनरुत्थान बिस्तारै सुरु भयो। स्पेनी सरकारले एन्टवर्पलाई आफ्नो सेनाको सबै आवश्यकताहरू आपूर्ति गर्न वित्तीय केन्द्र र समर्थन पोष्टमा परिणत गर्‍यो। सहरको सांस्कृतिक र आध्यात्मिक जीवन पनि पुनर्जीवित भयो। प्लान्टिनको प्रिन्टिङ प्रेस अन्ततः धेरै वर्षको गिरावटबाट पुन: प्राप्ति भएको थियो, र एन्टवर्पका कलाकारहरूले तिनीहरूको स्टुडियोमा फेरि चर्च र धार्मिक संस्थाहरूबाट कट्टरता र युद्धको वर्षहरूमा ध्वस्त भएका सबैलाई प्रतिस्थापन गर्न आदेश लिन थाले।

पीटर पॉल रुबेन्स

यसरी, पेड्रो पाब्लो रुबेन्सले आफ्नो युवावस्थालाई एक शहरमा बिताए जुन बिस्तारै आफ्नो अघिल्लो जीवनमा फर्कियो। प्रारम्भमा, उनले रोम्बुथ वर्डोन्कको स्कूलमा अध्ययन गरे, केही गम्भीर प्रतिष्ठाका वैज्ञानिक, जसले आफ्नो बुबा जान रुबेन्सको पाइलामा केटाको दिमाग र स्वादलाई निरन्तरता दिए। त्यहाँ, पेड्रो पाब्लोले एक असक्षम केटालाई भेटे, उहाँ भन्दा धेरै वर्ष पुरानो, र यो परिचित एक बलियो जीवनभर मित्रता बन्न गयो। मोरेटस प्लान्टिनका नाति थिए, र कालान्तरमा उहाँ आफ्नो हजुरबुबाको छापाखानाको प्रमुख हुनुभयो।

बाटो खोज्दै

उनकी आमाले उनलाई केही समयका लागि काउन्ट फिलिप डे लालेनकी विधवा मार्गुराइट डे लिनको पृष्ठको रूपमा राखिन्। यसरी सामान्य रूपमा थोरै स्रोतहरू भएको असल परिवारको जवान मानिसको बाटो सुरु भयो, अन्ततः समाजमा योग्य स्थान ओगट्न। राम्रो आचरण भएको विनम्र पृष्ठले पदोन्नतिमा भरोसा गर्न सक्छ, र उमेरको साथ, कुनै पनि महान व्यक्तिसँग महत्त्वपूर्ण र जिम्मेवार पद र फलस्वरूप, राज्यको सरकारमा निश्चित भूमिका। यो एक भन्दा बढी प्रसिद्ध राजनीतिक क्यारियर को शुरुवात थियो।

पेड्रो पाब्लो रुबेन्सले काउन्टेस लालेनको घरमा उत्कृष्ट अदालती शिष्टाचार सिकेका थिए, तर पनि उनी कलाकार बन्न चाहन्थे र केही महिना पछि उनले आफ्नी आमालाई काउन्टेसको सेवाबाट हटाउन र कलाकारको प्रशिक्षुको रूपमा नियुक्त गर्न मनाए। तिनीहरू एक मास्टर खोज्छन् जसले उसलाई आफ्नो कार्यशालामा लैजान स्वीकार गर्नेछ। यो Tobias Verhaert हो। पेड्रो पाब्लो आफ्नो घरमा सर्छ। रुबेन्सको पहिलो शिक्षक अविस्मरणीय परिदृश्य चित्रकार थिए: उनले सानो आकारको परिदृश्य चित्रण गरे, जसको लागि सधैं माग थियो, तर पेड्रो पाब्लो उहाँबाट धेरै सिक्न सकेन।

धेरै चाँडै उहाँ धेरै बहुमुखी कलाकार एडम भ्यान नूर्टको स्टुडियोमा सारियो, जससँग उनले लगभग चार वर्षको लागि प्रशिक्षित गरे। उन्नीस वर्षको उमेरमा, पेड्रो पाब्लो फेरि शिक्षकहरू परिवर्तन गर्छन् र एन्टवर्पका सबैभन्दा उल्लेखनीय कलाकारहरू मध्ये एक ओटो भान वीनको विद्यार्थी बन्छ। उहाँ उत्कृष्ट स्वादको साथ एक विद्वान व्यक्ति हुनुहुन्थ्यो, "रोमान्टिक" कलाकारहरूको एक कुलीन समूह मध्ये एक जसले एक पटक इटालीमा अध्ययन गरेका थिए, जसका कामहरू पुनर्जागरणको मानवतावादी भावनाले भरिएका थिए। ओटो भ्यान वीनको काम विचारशील, अर्थपूर्ण, तर जीवनको लगभग रहित थियो।

यद्यपि, यो कलाकारले रुबेन्सको सौन्दर्य शिक्षामा ठूलो प्रभाव पारेको थियो, आफ्नो विद्यार्थीमा रचनाको गहिरो अध्ययन गर्न, उनीहरूको साझा पेशाको बौद्धिक पक्षहरूमा उनको रुचिलाई उत्तेजित गर्दै। Otto van Veen विशेष गरी प्रतीकहरूको आफ्नो ज्ञानको लागि प्रसिद्ध थियो - त्यस्ता कलात्मक छविहरू जसको मद्दतले दृश्यात्मक रूपमा अमूर्त विचारहरू व्यक्त गर्न सम्भव थियो। उसको जीवनभर संचित प्रतीकहरूको विशाल ज्ञानले रुबेन्सलाई ईन्धनको रूपमा सेवा गर्यो जसले उसको कल्पनालाई आगो लगाउन सक्छ।

पीटर पॉल रुबेन्स

भिजुअल तस्बिरहरूको सङ्ग्रहमा आफ्ना विचारहरू (वा तिनका संरक्षकहरू) व्यक्त गर्न तिनलाई कुनै खर्च लागेन। यो ज्ञानको जग एक शिक्षकको कार्यशालामा राखिएको थियो जसलाई उसले सधैं प्रशंसा गर्यो। ओटो भ्यान वीन आफ्नो जीवन भर रुबेन्स को एक समर्पित मित्र बने।

जब पेड्रो पाब्लो रुबेन्स एक्काइस वर्ष पुग्छन्, उहाँलाई सेन्ट ल्यूक गिल्ड, कलाकार र शिल्पकारहरूको एण्टवर्प संघमा मास्टरको रूपमा स्वीकार गरिन्छ, जसको जेठो उहाँका पूर्व मास्टर एडम भान नूर्ट हुनुहुन्छ। यद्यपि उनीसँग अहिलेसम्म आफ्नै स्टुडियो थिएन र ओट्टो भान वीनसँग पूरा दुई वर्ष काम गर्न जारी राखे पनि, उनलाई अब विद्यार्थीहरू लिन अनुमति दिइयो, जुन उनले गरे, एन्टवर्प सिल्भरस्मिथका छोरा डेओडाटस डेल मोन्टेलाई आफ्नो विद्यार्थीको रूपमा लिए। ।

यस समयमा रुबेन्सको कामको बारेमा थोरै थाहा छ। उहाँले स्पष्ट रूपमा ठूलो प्रतिष्ठाको आनन्द उठाउनुभयो, अन्यथा उहाँसँग कुनै विद्यार्थीहरू हुने थिएनन्। यस समयमा, उनको आमाले पहिले नै उनको धेरै चित्रहरू राखेका थिए, किनकि उनले आफ्नो इच्छामा गर्वका साथ कुरा गरे। तर यी सबै वर्षहरूमा उहाँद्वारा हस्ताक्षर गरिएको एउटा मात्र काम छ: एक जवान मानिसको पूर्ण चित्र, जसको अनुहार, दृढ हातले चित्रित, जीवित देखिन्छ।

भान वीनसँग रुबेन्सको बसाइको अन्तिम वर्षमा, स्टुडियोले एक अविश्वसनीय कमीशन प्राप्त गर्यो: नेदरल्याण्ड्सका नयाँ शासकहरू, आर्कड्यूक अल्बर्ट र आर्कडचेस एलिजाबेथको स्वागतका लागि एन्टवर्प निवासको सजावट। बर्गुन्डियन ड्यूकहरूको समयदेखि, नेदरल्याण्डका सबै प्रमुख शहरहरूमा, तिनीहरूका शासकहरूका लागि भव्य सामाजिक स्वागतको आयोजना गर्ने चलन विकसित भएको छ, जसलाई "आनन्दित प्रवेश द्वार" भनिन्छ।

सांस्कृतिक विकासको दृष्टिकोणबाट, अल्बर्ट र एलिजाबेथको शासन महान पुनर्जागरण संग सम्बन्धित थियो। यस 'स्वर्ण युग' मा, वा बरु फ्लेमिश कलाको 'सुनौलो गोधूलि' मा, रुबेन्सले प्रमुख भूमिका खेल्ने भाग्यमा थिए।

पीटर पॉल रुबेन्स

यसैबीच, ब्रसेल्स नजिकैको Auven विश्वविद्यालयमा, उहाँको भाइ फिलिप महान मानवतावादी जस्टस लिपसियसको मनपर्ने बने र बिस्तारै शास्त्रीय वैज्ञानिकको रूपमा ख्याति कमाए। पेड्रो पाब्लो सायद उहाँसँग निरन्तर सम्पर्कमा रहे, सधैं सल्लाह र मद्दत खोज्दै। उनले ल्याटिन भाषामा विशेष ध्यान दिए र पुरातनताको संसारमा रुचि गुमाए। अपरिहार्य रूपमा, अधिक र अधिक बार उसले रोम, यो सुन्दर अनन्त शहर तिर आफ्नो नजर घुमायो, जसले चुम्बक जस्तै, सबै कलाकार र वैज्ञानिकहरूलाई आकर्षित गर्यो।

अनुभवको लागि इटाली

त्यस समयका डच कलाकारहरू विश्वस्त थिए कि कलाको साँचो प्रकाश इटालीबाट मात्र आएको हो। त्यहाँ मात्र कलाको वास्तविक रहस्य बुझ्न सकिन्छ। तिनीहरू सबैले आल्प्स हुँदै यात्रा गर्नु आफ्नो कर्तव्य ठाने। इटालियन सौन्दर्यशास्त्रका प्रशंसकहरू पुरानो फ्लेमिश मास्टरहरूको परम्पराहरूबाट अनजान छन्, भ्यान इक, भ्यान डेर वेडेन वा मेमलिंगको अपवाद बिना। डच कलाकारहरूले यो यात्रा जीवनकालमा एक पटक गर्थे, तर तिनीहरू प्रायः धेरै वर्षसम्म इटालीमा बसे, त्यसैले यस देशमा उनीहरूको बसाइले उनीहरूलाई धनी बनायो।

मे 1600 मा, पेड्रो पाब्लो रुबेन्स, उनी तेईस वर्षको हुनु अघि, इटाली गए। उनी जवान, सुन्दर र शिक्षित थिए। उनी अंग्रेजी, स्पेनिश, फ्रेन्च, इटालियन र ल्याटिन जान्छन्। सान लुकास गिल्डबाट एक कलाकारको डिप्लोमा र उनको आमाको पर्सले उनको तारामा विश्वास गर्न मद्दत गर्यो। सायद, पेड्रो पाब्लोले उनीसँग केही आवश्यक सिफारिसहरू थिए। यो थाहा छैन कि कुन हो, तर उनको प्रभावकारी बल स्पष्ट छ: अक्टोबर 5, 1600 मा, उनी फ्रान्सका राजा मारी मेडिसिसको विवाहमा फ्लोरेन्समा उपस्थित थिए, र वर्षको अन्त्यमा उनले सेवामा प्रवेश गरे। Mantua को अदालत।

रुबेन्सले ड्यूकको संग्रहमा खजाना पत्ता लगाए। गोन्जागा पारिवारिक संग्रह इटालीमा सबैभन्दा प्रसिद्ध मध्ये एक हो। त्यहाँ Bellini, Titian, Palma the Elder, Tintoretto, Paolo Veronese, Mantegna, Leonardo da Vinci, Andrea del Sarto, Raphael, Pordenone, Correggio, Giulio Romano द्वारा कामहरू छन्। रुबेन्सले लगनशीलताका साथ Titian, Correggio, Veronese प्रतिलिपि गर्दछ। त्यो समयका कलेक्टरहरूको लागि प्रतिलिपिहरू आदानप्रदान गर्नको लागि यो चलन बन्यो: मूलको अनुपस्थितिमा, कसैले कम्तिमा यसको प्रतिबिम्बको प्रशंसा गर्न सक्छ।

गोन्जागा रुबेन्सको कामबाट सन्तुष्ट छन् र चाँडै नै युवा मास्टरलाई महान कलाकारहरूको चित्रहरूको प्रतिलिपि बनाउन रोम पठाउँछन्। कलाका संरक्षक कार्डिनल मोन्टलेटोलाई लेखिएको पत्रमा, ड्यूकले "मेरो चित्रकार पेड्रो पाब्लो रुबेन्स, फ्लेमिशलाई" सुरक्षाको लागि सोध्छन्। रोममा, पेड्रो पाब्लोले रोमलाई तीर्थस्थल बनाएका महानतम मास्टरहरूको सिर्जनासँग परिचित हुने अवसरको आनन्द उठाए: राफेल र माइकल एन्जेलो।

अन्य कलाकारहरूको उत्कृष्ट कृतिहरू हेरेर र तिनीहरूलाई प्रतिलिपि गरेर पनि, तपाईं अद्भुत सपनाहरूको कदर गर्न सक्नुहुन्छ, तर यदि तपाईं सफल हुन चाहनुहुन्छ भने, तपाईंले आफैंलाई चित्रण गर्नुपर्छ। तर, कलाकारलाई अर्डर चाहिन्छ। एक सुखद संयोगले, पेड्रो पाब्लो रुबेन्सले रोमको चर्च अफ द होली क्रसको सान्ता एलेनाको चैपलमा रोममा तीनवटा वेदी छविहरूको लागि अर्डर प्राप्त गरे।

यो काम आज सम्म जीवित छ, यद्यपि, निस्सन्देह, यो एक अपरिहार्य उमेर देखि धेरै पुरानो भएको छ। तर यसले अझै पनि उनको कल्पनाको शक्ति र कलाकारले अर्डर पूरा गर्न प्रयोग गरेको प्रविधिलाई देखाउँछ। वेदीको बीचमा, रुबेन्सले सेन्ट हेलेनालाई राखे, यो साँच्चै शाही व्यक्तित्व सुनको ब्रोकेडको पोशाकमा। वेदीको दाहिने पट्टि, यसले ख्रीष्टलाई प्रतिनिधित्व गर्‍यो, काँडाको मुकुट लगाएको थियो, र बायाँमा, क्रुसको निर्माण। पहिलो पटक, उनले साहसपूर्वक आफ्नो इटालियन अनुभव प्रयोग गरे।

यो स्पष्ट छ कि उहाँ अझै पनि शंका गर्नुहुन्छ: माइकल एन्जेलोको शक्तिशाली रेखाचित्र, टिन्टोरेटोको नाटकीय रंग। यसबाहेक, उहाँ अझै पनि फ्ल्यान्डर्सको सम्झनाले बाधित हुनुहुन्छ। तर, यो बावजुद, काम ध्यान योग्य छ। रुबेन्सले इटालीमा फ्लेमिश फ्यानहरूको स्तर धेरै पार गरे। चर्च अफ द होली क्रसको लागि आदेश पूरा गरिसकेपछि, रुबेन्स मन्टुआमा फर्के, जहाँ मार्च 1603 मा ड्यूकले उनलाई महत्त्वपूर्ण र जिम्मेवार कार्यको साथ सुम्पनुभयो - स्पेनी राजालाई विभिन्न महँगो उपहारहरू हस्तान्तरण गर्न।

उपहारहरूमा छवटा घोडाहरू, नयाँ र चाखलाग्दो आतिशबाजी, बहुमूल्य भाँडाहरूमा अत्तर र धूपहरू, र चित्रहरूको धेरै प्रतिलिपिहरू, तथापि, रुबेन्स आफैले होइन, तर रोमका सबैभन्दा प्रसिद्ध मास्टरहरूद्वारा बनाइएको एउटा सुन्दर ढुङ्गा समावेश थियो। पछिल्लाहरू राजाका प्रधानमन्त्री र मनपर्ने, लर्मेको ड्यूकलाई उपहारको रूपमा अभिप्रेरित गरिएको थियो, जसले ललित कलाको संरक्षक संतको रूपमा प्रस्तुत गरे। रुबेन्सले व्यक्तिगत रूपमा उपहारहरू लिएर राजा र उहाँका मन्त्रीलाई समयमै डेलिभरी सुनिश्चित गर्नु पर्ने थियो।

स्पेन यात्रा

तर, स्पेनको यात्रा सहज थिएन । सडक पहाडहरू मार्फत गयो, यसबाहेक, उनले लामो समुद्री यात्रा गरे, र रुबेन्ससँग यसको लागि पर्याप्त रकम छुट्याइएको थिएन। फ्लोरेन्सको बाढीले उनको अभियानलाई धेरै दिन ढिलाइ गर्‍यो, र जहाज भाडामा लिन उनले गम्भीर कठिनाइहरूको सामना गर्नुपर्‍यो। केही हप्ता पछि, उनले "उज्ज्वल र सुन्दर घोडाहरू" सहित पूर्ण सुरक्षामा भएका सबै उपहारहरूसहित स्पेनी शाही दरबारमा आफ्नो सुरक्षित आगमनको रिपोर्ट गर्न सक्षम भए।

तर सामानको तस्बिरको प्रतिलिपि बनाउँदा अर्को दुर्भाग्य उनको पर्खाइमा थियो। "आज हामीले पत्ता लगायौं कि चित्रहरू यति क्षतिग्रस्त छन् कि म निराश भएँ। तिनीहरूलाई पुनर्स्थापित गर्ने शक्ति मसँग छैन। क्यानभास लगभग पूरै कुहिएको छ (यद्यपि सबै क्यानभासहरू जस्ताको बक्समा थिए, दुई पटक तेल लगाएको कपडामा बेरिएर काठको छातीमा राखिएको थियो) लगातारको वर्षाका कारण तिनीहरूको यस्तो दुखद अवस्था छ। ”

सौभाग्य देखि, शाही अदालत अरन्जुएजको महलमा सारियो। त्यहाँबाट उनी बर्गोस जानेछन् । राजा जुलाई सम्म भाल्लाडोलिड फर्कने छैनन्। यी दुई महिना दैवी धन मात्र हुन् । पेड्रो पाब्लो रुबेन्सले फचेट्टीको क्षतिग्रस्त क्यानभासहरू सच्याए र आफ्नो कामका दुईवटा क्यानभासहरूद्वारा अत्यन्तै भत्किएका कामहरू प्रतिस्थापन गरे। उहाँलाई प्लट छनोट गर्ने स्वतन्त्रता दिइएको हुनाले, उहाँले हेराक्लिटस र डेमोक्रिटसलाई विपरित चित्रण गर्नुभयो।

स्पेनी दरबारमा मान्टुआको ड्यूकको प्रतिनिधि, यो घमण्डी मानिस जसले सबै औपचारिकताहरूलाई कडाईका साथ पालन गर्यो, व्यक्तिगत रूपमा राजालाई उपहारहरू हस्तान्तरण गर्न थाले। यद्यपि, उनले रुबेन्सलाई ड्यूक अफ लेर्मेमा चित्रहरू हस्तान्तरण गर्दा उपस्थित हुन अनुमति दिए। ड्यूकले तिनीहरूलाई सन्तुष्टिको साथ जाँच गरे, मूलका लागि गलत प्रतिलिपिहरू। रुबेन्स उसलाई मनाउन कोशिस गर्न धेरै कुशल थियो। रुबेन्सको आफ्नै चित्रहरूले विशेष प्रशंसा पाए।

केहि समय पछि, उसले एक आदेश प्राप्त गर्यो जसले उसको सास हटायो: उसले घोडामा बसेर ड्यूकको चित्र चित्रण गर्ने थियो। रुबेन्स, 26, यो काम संग साँच्चै चम्किए। उनले घोडामा ड्यूकको सबैभन्दा कठिन मुद्रा छनौट गर्ने निर्णय गरे। यो चित्र साँच्चै चरित्र मात्र होइन, तर सम्पूर्ण स्पेनी अदालत मन पर्यो। केही वर्ष पछि, उनको प्रसिद्धि सीमा नाघ्यो, र अन्य कलाकारहरूले माथिल्लो सर्पिल (क्रमिक वृद्धि) को प्रयोग गरी एउटै रचना र प्रविधि प्रयोग गर्ने प्रयास गरे।

उनको ठूलो सफलताको कारण, रुबेन्सले ड्यूक अफ मान्टुआको निरन्तर अनुरोधहरू कम र कम सुने, सुन्दर महिलाहरूको चित्रहरू चित्रण गर्न अस्वीकार गरे। एउटा विनम्र पत्रमा, उनले त्यहाँको अदालतको सुन्दरता रंगाउन फ्रान्सको यात्रा गर्नबाट माफी माग्यो। तर अझै पनि, आफ्नो शिक्षकको आज्ञा पालन गर्दै, कलाकारले स्पेनमा आफ्नो बसाइको समयमा सुन्दर स्पेनी महिलाहरूको धेरै चित्रहरू बनाए।

इटाली मा फर्किनुस्

मान्टुआ फर्कने बाटोमा, रुबेन्स जेनोवामा रोकिए, जुन शहर उसले भविष्यमा एक पटक भन्दा बढी भ्रमण गर्ने थियो, र जहाँ उनले प्रमुख स्थानीय पाट्रिशियनहरूको धेरै चित्रहरू चित्रित गरे। यी आदेशहरू पूरा गर्दै, रूबेन्सले एक कलाकारको रूपमा आफ्नो बहुमुखी प्रतिभा प्रदर्शन गरे जसले धार्मिक देखि धर्मनिरपेक्ष चित्रकला, चित्रहरूदेखि पौराणिक विषयहरूमा असाधारण सहजताका साथ सरेका थिए। स्पेनबाट फर्केको एक वर्ष पछि, रुबेन्सले जेनोवाको जेसुइट चर्चको उच्च वेदीको लागि धार्मिक चित्रकलाको साथ आफ्नो पहिलो वास्तविक सफलता हासिल गरे।

रुबेन्स, पछिको जीवनमा, प्रायः जेसुइटहरूका लागि काम गर्थे, किनकि उहाँ तिनीहरूको अत्यधिक, लडाकु विश्वास र अनुशासित धार्मिक जोशबाट आकर्षित हुनुहुन्थ्यो। "खतना" भनिने आफ्नो वेदीको चित्रकलामा, रुबेन्सले फेरि अन्य कलाकारहरूबाट वंशानुगत विभिन्न विचारहरूको संयोजनको सहारा लिए। रचनामा एक उत्तेजित माथिल्लो आकांक्षा उल्लेखनीय छ, जुन उनले पर्मा क्याथेड्रलमा चित्रहरूमा कोरेजियोबाट अपनाए।

एउटै गुरुबाट, उसले बच्चालाई यसरी प्रस्तुत गर्ने विचार उधारो कि उसबाट उज्यालो निस्कियो। रंगहरूको समृद्धि र रेखाको मोटाईको लागि यो टिटियनलाई धेरै ऋणी छ। हाम्रो लेडी को महान व्यक्तित्व रोमन मूर्ति को आधार मा बनाइयो। तर तिनीहरू सबैले उधारो लिए र रुबेन्सले आफ्नै दृष्टिकोणको ढाँचामा प्रस्तुत गरेका विचारहरू अपनाए। उहाँको माता ईश्वरले भावनाहरूको यथार्थवादलाई आदर्श रूपको साथ संयोजन गर्नुहुन्छ जसमा चर्चले जोड दियो।

उनी शास्त्रीय मर्यादाले भरिपूर्ण छिन्, तर, मानव दया महसुस गर्दै, ख्रीष्टले कस्तो पीडा भोग्नुहुन्छ भनेर देख्न नपरोस् भनेर उनी पछि हटिन्। उसको अनौठो इशाराले दर्शकको नजरलाई माथितिर तान्छ, जहाँ अँध्यारो मानव आकृतिहरू एउटा सानो प्रकाश उत्सर्जन गर्ने बच्चाको वरिपरि झुन्डिन्छन्, जहाँ स्वर्गीय ज्योति निस्कन्छ, र जहाँ स्वर्गदूतहरूको मेजबान हुन्छ। यो क्याथोलिक ईसाई धर्मको युगको कलामा अधिकतम अभिव्यक्ति हो: मानिसको संसार र स्वर्गीय संसार, दृश्य र अदृश्य दुवै, ईश्वरीय बलिदानद्वारा जोडिएको छ।

रुबेन्सको स्व-शिक्षाको उद्देश्यले इटालीको यात्रा, जब ड्यूकको सेवामा, आठ वर्षसम्म चल्यो। यद्यपि उनको मार्गहरू सही रूपमा पुन: उत्पादन गर्न सकिँदैन, यो भन्न सुरक्षित छ कि उनले फ्लोरेन्स र जेनोवा, पिसा, पडुआ र भेरोना, अका र पर्मा, भेनिस बारम्बार, सायद अर्बिनो, तर निश्चित रूपमा मिलान, जहाँ उनले चित्रकलाको पेन्सिल स्केच बनाए। द लास्ट सपर" लियोनार्डो दा भिन्ची द्वारा। उहाँ लामो समयको लागि दुई पटक रोममा पनि बस्नुभयो। त्यस समयका धेरै कम कलाकारहरूले रुबेन्स भन्दा इटालीलाई राम्रोसँग चिनेको घमण्ड गर्न सक्छन्।

यस अवधिका उहाँका पत्रहरू ज्वलन्त र सही इटालियनमा लेखिएका छन्, र उनले तिनीहरूलाई "पिएट्रो पाओलो" मा हस्ताक्षर गरे जसरी उनले आफ्नो बाँकी जीवनको लागि हस्ताक्षर गरे। इटालीमा बिताएका वर्षहरू रोमन, मान्टुआन र जेनोइज चर्चहरूका लागि वेदी चित्रकलाहरूमा मात्र नभई पोट्रेटहरूमा पनि भरिएका थिए ("मान्टुआका साथीहरूसँग आत्म-चित्र", 1606, वाल्राफ रिचार्ट्ज म्युजियम, कोलोन; "मार्कीस ब्रिगिडा स्पिनोला" डोरिया", 1606-07, नेशनल ग्यालेरी, वाशिंगटन), तर पुरातन मूर्तिकला, माइकल एन्जेलो, टिटियन, टिन्टोरेटो, भेरोनीज, कोरेजियो र कारभाजियोको कार्यहरूको अध्ययन पनि।

आफ्नो समयका धेरै युवा कलाकारहरू जस्तै, रुबेन्सले आफ्ना पूर्ववर्तीहरूले गरेका खोजहरू लागू गर्न नयाँ तरिकाहरू खोज्न खोजे। पहिलो स्थानमा, उसले रूप, रंग र चित्रात्मक प्रविधिको सम्बन्धमा आफ्नो कामले सिकाउन सक्ने सबै चीजहरूको सूक्ष्मताहरू पनि अध्ययन गर्नुपर्थ्यो। एक निश्चित हदसम्म, उहाँको भविष्यको महानता प्राचीन र आधुनिक दुवै, विविध र अतुलनीय प्रभावहरू संयोजन गर्न र त्यस संश्लेषणमा आफ्नै कलात्मक दृष्टि निर्माण गर्ने उहाँको अविश्वसनीय क्षमताद्वारा व्याख्या गरिएको छ।

उनको अतुलनीय प्रतिभाको रहस्य जीवनको जीवन्त र व्यापक भावना र निरन्तर आन्दोलन थियो। यस समयमा इटालियन कलाको दिशालाई आकार दिने सबै प्रभावहरूमध्ये, सायद सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण र विवादास्पद Caravaggio (1573-1610) को काम थियो, एक जटिल, आवेगपूर्ण, लगभग अनियन्त्रित युवा कलाकार जो आफ्नो प्रसिद्धिको चरम सीमामा थिए जब रुबेन्स। पहिलो रोम पुग्यो। Caravaggio, मूल रूपमा उत्तरी इटालीका, रुबेन्स भन्दा चार वर्ष मात्र जेठो थियो।

Rubens Caravaggio को चित्रहरु को बारे मा सचेत थियो, तर यो सम्भव छैन कि यी कलाकारहरु कहिल्यै भेटे। यद्यपि, रुबेन्स उनका चित्रहरूबाट प्रभावित भए, र तिनका धेरै प्रतिलिपिहरू पनि बनाए। इटालियन आविष्कारक प्रकाश र छायाको प्रयोगमा एक मास्टर थिए, उसलाई थाहा थियो कि यहाँ कसरी सही ब्यालेन्स फेला पार्ने आंकडाहरूलाई राम्रोसँग हाइलाइट गर्न, बनावटलाई अझ स्पष्ट रूपमा प्रस्तुत गर्न, छविको सतहलाई सही रूपमा परिभाषित गर्न।

तर सबै भन्दा माथि Caravaggio को काम मा उनी यसको यथार्थवाद द्वारा प्रहार भएको थियो, जुन उनको समय को कलाकारहरु लाई आफैलाई अनुमति दिन को लागी धेरै टाढा गएको थियो। Caravaggio ले आफ्नो धार्मिक चित्रहरूमा बाइबलीय पात्रहरूलाई आदर्श बनाएन, तर साधारण मानिसहरूलाई तिनीहरूको छविमा चित्रित गरे। यसरी, उनको प्रसिद्ध चित्र "एल एन्टिएरो" मा, तीन मारिया र निकोडेमसको अनुहार प्रत्यक्ष दैनिक जीवनबाट लिइएको छ।

तर काराभाजियोको यथार्थवाद, चित्रकारको कौशलता, उनको क्यानभासमा प्रकाश र छायाको खेल यति प्रभावशाली थियो कि तिनीहरूले युरोपभर 1560 औं शताब्दीका कलाकारहरूको कलामा ठूलो प्रभाव पारे। सबै भन्दा माथि, रुबेन्सले अर्को इटालियन कलाकारको प्रविधीलाई चिनिन्, उनी Caravaggio को प्रविधि भन्दा धेरै नजिक थिइन्। यो कलाकार बोलोग्नीज मास्टर एनिबाले क्यारासी (1609-XNUMX) को रूपमा बाहिरियो, जसले रोममा पलाजो फर्नेसको लागि आफ्नो शानदार सजावटमा काम गर्यो।

Carracci ले चाक स्केचहरू छिटो बनाउने तरिका आविष्कार गरे, जुन रुबेन्सले तुरुन्तै उहाँबाट अपनाए। Carracci को शैली Caravaggio को भन्दा धेरै फरक थियो। उहाँले शास्त्रीय अवधारणाहरू प्रचार गर्नुभयो र उहाँको रचना परम्परागत तत्वहरूको विभिन्न प्रतिबिम्ब संग मूर्तिकला भव्यता द्वारा प्रतिष्ठित थियो। रुबेन्सले यस्तो आत्म-अभिव्यक्तिलाई आफ्नै रचनात्मक दृष्टिकोणसँग सुसंगत मान्थे।

वास्तवमा, इटालीमा रुबेन्सको प्रारम्भिक कार्यहरू मध्ये धेरै थोरै आजको दिनसम्म बाँचेका छन्। तर हालै उनको चित्रकला "पेरिस को न्याय" पत्ता लगाइएको थियो, जुन उनको जीवन को यो अवधि देखि मिति देखिन्छ। पुरातन मूर्तिकला र पुनर्जागरण चित्रकला को महिमा मा नशा मा, युवा कलाकार आफ्नो शक्ति भन्दा बाहिर थियो यो चित्र मा गर्न कोशिस गर्यो।

यो एक "प्रतियोगिता" मा आफ्नो सौन्दर्य प्रदर्शन गर्न लाइनमा तीन नग्न देवी देखाइएको एउटा ठूलो चित्र हो। उनको फिगरले दर्शकमा ठूलो प्रभाव पार्छ। रचना एकदम मौलिक छ, तर अलि अप्ठ्यारो। परिदृश्य, तथापि, एक काव्य सतर्कता छ, र यहाँ सम्म कि चित्र को आफ्नै त्रुटिहरु लुकेका व्यक्तिहरु लाई संकेत गर्दछ।

सम्भवतः 1605 को वसन्तमा, रुबेन्सले नेदरल्याण्ड्सका आफ्ना विद्वान भाइ फिलिपबाट सुनेका थिए, जो कानूनमा आफ्नो डक्टरेट प्राप्त गर्न रोम आएका थिए। इटाली फर्कने बलियो चाहनाले फिलिपले युनिभर्सिटी अफ लुभेनमा आफ्नो प्रसिद्ध शिक्षक जस्टस लिप्सियसको कुर्सी पाउने अवसरलाई अस्वीकार गर्यो। रुबेन्सले आफ्नो उदार संरक्षकलाई रोममा आफ्नो ज्ञान बढाउन आवश्यक छ भनी विश्वस्त पार्न सफल भए, र 1605 को पतनमा भाइहरूले स्पेनिस स्टेप्सको नजिक भाया डेला क्रोसमा दुई सेवकहरूसँग एउटा घर भाडामा लिए।

रुबेन्सको रोममा दोस्रो बसाइ उनको पहिलो भन्दा धेरै लामो थियो। यो लगभग तीन वर्षको लागि छोटो अवरोध संग चल्यो, जसमध्ये अधिकांश चित्रकला र पुरातनता को अध्ययन को लागी समर्पित थियो। फिलिपको व्यक्तिमा, रुबेन्सले पुरातन रोमको इतिहासमा साँचो विशेषज्ञ पाए।

उनको रुचिहरू पुरातन रत्नदेखि आधुनिक वास्तुकलासम्म, कागजमा शास्त्रीय मूर्तिहरू परिश्रमपूर्वक प्रतिलिपि गर्नेदेखि दैनिक जीवनका दृश्यहरूको तत्काल स्केचहरू, रोमन दरबारहरूको जटिल भित्री भागदेखि रोम वरपरको पास्टरल परिदृश्य र प्यालाटिनका रोमान्टिक भग्नावशेषहरू सम्मका थिए। उहाँले उत्कृष्ट दृश्य मेमोरी विकास गर्न व्यवस्थित गर्नुभएको छ।

1606 को शरद ऋतुमा, उसले रोमबाट सबैभन्दा आकर्षक आदेशहरू प्राप्त गर्यो: सान्ता मारियाको चर्चको उच्च वेदीको चित्रकला, जुन भर्खरै वालिसेलेनमा ओरेटोरियनहरूका लागि निर्माण गरिएको थियो, वा, रोमीहरूले अझै पनि यसलाई बोलाउँछन्, नयाँ चर्च। काम सजिलो थिएन। वेदी ठाउँ अग्लो र साँघुरो थियो, र ओरेटोरियन बुबाहरूले चित्रकलामा कम्तिमा छ जना सन्तहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्न चाहन्थे।

पुरातन रोमको ज्ञानले यस क्रममा रुबेन्सको चासो बढायो। कथित सन्तहरू मध्ये शहीदहरू थिए, सेन्ट डोमिटिला, एक महान महिला र रोमन सम्राटकी भतिजी, जसका पवित्र अवशेषहरू हालै रोमन क्याटाकम्ब्सको उत्खननमा फेला परेका थिए।

रुबेन्सले यी सन्तहरूलाई सबैभन्दा ठूलो हेरचाहका साथ चित्रित गरे, पोप ग्रेगरी द ग्रेटलाई भव्य चमकदार लुगाहरूमा चित्रण गर्दै, र सेन्ट डोमिटिलालाई विशुद्ध रूपमा शाही पोज दिए, उनलाई सुनको कपालले, चम्किलो साटनको पोशाकमा, मोतीले सजाइएको। वेदी राख्दा उहाँ कत्ति विचलित हुनुहुन्थ्यो। प्रतिबिम्बित प्रकाशको चमकले छवि लगभग अदृश्य बनायो। त्यसपछि उसले प्रकाश प्रतिबिम्बलाई कम गर्न ब्ल्याकबोर्डमा नयाँ वेदीको चित्र कोर्यो,

 

1608 को पतनमा, रुबेन्सले एन्टवर्पबाट खबर पाए कि उनको आमा गम्भीर बिरामी भएको थियो। मान्टुआको ड्युकलाई पनि जानकारी नदिई, नयाँ चर्चमा आफ्नो वेदी खोल्ने प्रतीक्षा नगरी, ऊ लामो यात्रा घरमा निस्कियो। यो सत्य हो कि उनले लामो समयसम्म बस्ने आशा गरेनन्, तर उनले ड्यूकको सचिवलाई सकेसम्म चाँडो फर्कने प्रयास गर्ने चेतावनी दिएनन्। यद्यपि, जब अक्टोबर 28, 1608 मा, मान्टुआको ड्यूकको फ्लेमिश दरबारका चित्रकारले रोम छोडे, उनले यो इटालीको अन्तिम यात्रा हो भनेर सोचेनन्।

घर फर्कदै

पेड्रो पाब्लो रुबेन्स हतारमा व्यर्थमा थिए: मारिया पेपलिंक्स, जान रुबेन्सकी विधवाको मृत्यु भएको थियो। अक्टोबर 19 मा उहाँले अनन्त निद्रामा आराम गर्नुभयो र मृतकको इच्छा अनुसार, उहाँको शरीरलाई सेन्ट माइकलको मठमा गाडियो। रुबेन्स आफ्नी आमाको मृत्युबाट धेरै प्रभावित थिए। आफ्नी आमाको सम्झनामा, पेड्रो पाब्लोले "सर्वश्रेष्ठ आमाहरू" को चिहानमा एक स्मारकको रूपमा स्थापित गरे जुन उनले सिर्जना गरे, जुन उनले मूल रूपमा नयाँ चर्चको लागि डिजाइन गरेका थिए र जसलाई उनले त्यस समयमा आफ्नो उत्कृष्ट सिर्जना मान्थे।

केही पुराना साथीहरूले उनलाई ब्रसेल्स जान मनाउँछन् र त्यहाँ उनीहरूले कलाकारलाई अदालत, इन्फान्टा इसाबेल र आर्कड्यूक अल्बर्टसँग परिचय गराउँछन्। प्रतिभाशाली र भव्य रूपमा शिक्षित रुबेन्स अदालतमा आए। उनले चाँडै अदालत चित्रकारको शीर्षक, पन्ध्र हजार गिल्डरहरूको वार्षिक भत्ता, र विशेष ध्यानको प्रतीकको रूपमा, सुनको चेन प्राप्त गरे। अल्बर्ट र एलिजाबेथप्रति वफादारीको शपथ खाएपछि, रुबेन्सले आफ्नो देशको पुन: प्राप्तिमा सहयोग गर्नु आफ्नो कर्तव्य ठाने। त्यो उनको ज्वलन्त इच्छा थियो।

आर्कड्यूक र तिनकी पत्नी स्पेनी शासकहरू भन्दा पनि धेरै जोसिलो क्याथोलिक हुन्। यो कुनै अचम्मको कुरा होइन, उनको शासनमा, देश दयाको नयाँ लहरले बगाएको छ। सताइएका क्याथोलिकहरू सबै पक्षबाट ब्रसेल्समा भेला हुन्छन्, उनीहरूले यहाँ सुरक्षा र समर्थन पाउनेछन्। च्यापलहरू बनिरहेका छन्, चर्चहरू बनाइँदै छन्। क्याथोलिक चर्च र अदालतलाई राम्रोसँग थाहा छ कि शक्ति र विश्वासको लागि हेलो, भव्य मन्दिरहरू, मूर्तिहरू र स्मारक चित्रहरू चाहिन्छ। र यहाँ Rubens अपूरणीय छ।

उनको चित्रकलाको नयाँ, शक्तिशाली र जीवन पुष्टि गर्ने तरिका, क्यानभासलाई समृद्ध र आँधीबेहरीले भर्ने उनको चाहनाले कलाका संरक्षकहरूलाई मोहित बनाउँछ। आदेशको कुनै कमी छैन। आफ्नो क्यारियरको अवधिमा रुबेन्सले शाही जोडीलाई धेरै पटक चित्रित गरे। उनले आर्चड्यूकलाई गम्भीर र सम्मानित व्यक्तिको रूपमा चित्रण गरे, जसको लागि निस्सन्देह उनको ईमानदार आदर थियो र जसलाई उनले आफ्नो कृतज्ञता व्यक्त गरे; अन्तमा, अल्बर्टोले उसलाई आफ्नो जीवनमा रोममा एउटा वेदी रंग्ने पहिलो महत्त्वपूर्ण आदेश दिए।

तर उनले आर्चडचेसप्रति अझ ठूलो भक्ति देखाए, सम्मान र प्रेम जसको लागि उनी वर्षौंमा बढ्दै गए। रुबेन्सले सहानुभूति र समझदारीका साथ चित्रित गरेका उहाँका पछिल्ला चित्रहरूले हामीलाई उहाँको आकर्षक र सुन्दर अनुहारमा भएका सबै उच्च गुणहरू र सद्गुणहरू याद गर्न मद्दत गर्दछ, पर्याप्त मात्रामा कन्भेन्सनसँग प्रस्तुत गरिएको छ।

रुबेन्सको दरबारको चित्रकारको रूपमा नियुक्ति भएको वर्षौंसम्म, उनले अदालतमा आफूलाई तोकिएको काम मात्र गरेनन्, अर्थात् दरबारीहरूको चित्र कोर्ने र दरबारहरू र चर्चहरूको सजावटी डिजाइनमा संलग्न भए, तर उहाँले यो पनि बिर्सनुभएन। स्पेनिस नेदरल्याण्ड र विदेशबाट अन्य ग्राहकहरूबाट अर्डरहरू लिनुहोस्। दरबारका कलाकारहरूले ब्रसेल्सको दरबारमा वा छेउमा बस्ने व्यवस्था गर्थे, तर रुबेन्सले एन्टवर्पमा बस्ने अधिकार जिते। जसरी उनले रोममा आफ्नो साथीलाई लेखे: "म फेरि दरबारी बन्न चाहन्न।"

यो थाहा छैन कि कसरी रुबेन्सले आफ्नै मा जिद्दी गर्न व्यवस्थित गरे, किनकि XNUMX औं शताब्दीमा यसको मुकुट मालिकहरु संग एक विशेष स्थिति प्राप्त गर्न को लागी सबै सजिलो थिएन। यद्यपि, त्यहाँ विश्वस्त प्रमाणहरू छन् कि रुबेन्सले आफ्नो जीवनभरि आफ्नो भविष्यको क्यारियरसँग सम्बन्धित मामिलामा उत्कृष्ट लगनशीलताको साथ सुरुचिपूर्ण र विनम्र शिष्टाचार कसरी संयोजन गर्ने भनेर जान्दथे। सायद केही वर्ष पछि उनको मामिलामा सफलतापूर्वक समाधान गर्ने उनको क्षमताले ग्रहणशील आर्चडचेसलाई प्रतिभाशाली कलाकारलाई कूटनीतिज्ञको रूपमा प्रयोग गर्न नेतृत्व गर्यो। यसरी रुबेन्सको असामान्य कूटनीतिक क्यारियर सुरु भयो।

व्यक्तिगत जीवन र कामहरू

अक्टोबर 3, 1609 मा, उनले शहरको रीजेंसी क्लर्ककी छोरी अठार वर्षीय इसाबेला ब्रान्डसँग विवाह गरे। कलाकारले वाटर स्ट्रिटमा एउटा हवेली किन्छन्, जसमा अहिले उनको नाम छ। बगैंचामा, उसले गिलासको गुम्बजको रोटुन्डा बनाउँछ, जहाँ उसले कामहरू प्रदर्शन गर्दछ र संग्रहहरू भण्डार गर्दछ। रुबेन्सले एक दुर्लभ आकर्षणको डबल पोर्ट्रेट चित्रित गरेर आफ्नो विवाह मनाए।

ऊ र इसाबेला, हात समातेर, फराकिलो हनीसकल झाडीको पृष्ठभूमिमा बस्छन्। उनले एउटा खुट्टामा रेशम स्टकिङमा एउटा खुट्टाले अर्को खुट्टामा चपल ढिलो पोज दिइन्; उनी उनको छेउमा स्टूलमा बस्छिन्, उनको विलासी र सुन्दर पोशाकको किनारहरू फैलिएको थियो। तिनीहरूको जोडिएका हातहरू रचनाको केन्द्रमा छन्। दुबै जना जनतालाई खुसीसाथ हेर्छन्। तिनीहरू दुवै स्वस्थ, आकर्षक, राम्रो लुगा लगाएका जवान पुरुषहरू छन्, जीवन र एकअर्कासँग धेरै सन्तुष्ट छन्।

यो एक आकर्षक चित्रकला हो जुन पति र पत्नीको क्यानभासमा औपचारिक चित्रणसँग कुनै सम्बन्ध छैन, जुन पहिले सधैं कडा नियम थियो। रुबेन्सले पहिले र पछि यस्तो कुनै पनि चित्रण गरेनन्। दर्जनौं विद्यार्थीहरू उनको पसलमा काम गर्छन्, तर धेरैलाई उनीहरूलाई लिन भनिएको छ। रुबेन्सको कामको दिन भरिभराउ छ। उनको दैनिकी निकै कडा छ । बिहान चार बजे उठेर काम सुरु गर्छिन् । खाजाको लागि छोटो ब्रेक र काममा फर्कनुहोस्। पूर्ण समर्पणका साथ काम गर्नुहोस्।

एन्टवर्प मजिस्ट्रेटले टाउन हललाई सजाउने योजना बनाएका छन्। दुई कलाकारहरू, रुबेन्स र अब्राहम जेन्सेन्स, नयाँ मर्मत गरिएको राज्य व्याख्यान हलको चित्रण गर्न कमिसन गरिएको थियो। रुबेन्सले "मागीको आराधना" प्रदर्शन गर्दछ। इटालीमा लामो समयसम्म बस्दा तपाईंले सिकेका कुराहरू आफ्ना सहकर्मीहरूलाई देखाउने यो उत्कृष्ट अवसर हो। सौभाग्य देखि, अर्डर बक्स को आकार ठूलो छ। त्यहीँबाट पूजाको चरण खुल्छ।

विलासी लुगाहरूमा मानिसहरू, घोडाहरू, ऊँटहरू, धनी उपहारहरू, मांसपेशी शरीरहरू, जलिरहेको मशाल - सबै कुराले छविको महिमामा योगदान गर्दछ। शक्तिशाली कन्ट्रास्ट भएको गाढा पृष्ठभूमिले क्यानभासको हल्का भागहरूलाई जोड दिन्छ। यसमा, निस्सन्देह, इटालियन सम्झनाहरूको प्रतिध्वनि, र अधिक स्पष्ट रूपमा, Caravaggio को प्रभाव। उसले चाँडै प्रतिष्ठित आदेश प्राप्त गर्दछ। उनको साथी कर्नेलिस भ्यान डर गीस्टको अनुरोधमा, सिन्ट-वालबर्ग चर्चका रेक्टर र दृष्टान्तहरूले उनलाई उच्च वेदी सजाउनको लागि ठूलो ट्रिप्टिच सिर्जना गर्न आदेश दिए।

कामको लागि प्रस्ताव गरिएको पैसाको साथ, सम्पूर्ण परिवार धेरै वर्षसम्म आरामसँग बाँच्न सक्छ। रुबेन्सले द राइजिङ अफ द क्रसलाई चित्रण गर्छ, जसले सनसनी सिर्जना गर्छ। मागीको आराधनामा, आफ्नै कथानकमा स्थिर, आन्दोलन कलाकारको लागि माध्यमिक कार्य थियो। द राइजिङ अफ द क्रसमा, यसको विपरित, कथानक कार्यमा छ। यद्यपि, आचरणलाई विस्तृत मुद्रा वा कपडाको मनमोहक तहहरूमा खोज्नु हुँदैन। छविको तेर्सो र ठाडोहरू स्थिर छन्, तर विकर्णहरू गतिशीलताले भरिएका छन्।

यो बेलगाम काममा सबै कुरा निरन्तर चलिरहन्छ। र सबै कुरामा आनन्द छ। यो मृत्युको विपरीत अमर जीवनको आनन्द हो। यो जीवनको प्रेम हो जसले सबै कुरालाई परिवर्तन गर्दछ, मृत्युको विषयलाई पनि। रुबेन्सले पहिल्यै देखेका थिए, एन्टवर्प फर्केपछि, यो कलाकारहरूको लागि खुसीको समय थियो। शान्तिको धन्य वर्षहरूमा, 1609 देखि 1621 सम्म, रुबेन्सले एन्टवर्प क्याथेड्रल र शहरका सबै ठूला चर्चहरू, पुरानो र नयाँ, साथै नजिकैको मेचेलेन र गेन्टका प्रान्तीय मन्दिरहरूका लागि वेदीहरू चित्रित गरे।

धेरै प्रतिभाशाली कलाकारहरू, तिनीहरूमध्ये केही प्रतिभाशाली, त्यस अवधिको चित्रकलाको एन्टवर्प स्कूलको महिमामा योगदान दिए। जान ब्रुगेल बाहेक, फ्रान्ज स्नाइडर्सले त्यहाँ काम गरे, एक कलाकार जसले जानवरहरूलाई सीपको साथ कसरी चित्रित गर्ने भनेर जान्दथे। अलि कान्छो ज्याकब इओर्डन थिए, जसले रुबेन्स जस्तै एडम भ्यान नूर्टसँग अध्ययन गरे। उनले प्रचुर फ्लेमिश जीवनको ठोस र रमाईलो छविहरू चित्रण गरे, साथै पौराणिक दृश्यहरू स्वीकार्य रूपमा फूलेको न्युडहरू सहित। तिनीहरूमध्ये एन्थोनी भान डाइक उनको द्रुत र लिरिकल स्ट्रोकको साथ थिए।

जान ब्रुगेललाई रुबेन्सले जेठो भाइको रूपमा बुझेका थिए। उनीहरुले सँगै धेरै तस्विर कोरेका छन् । रुबेन्सले मानिसहरूसँग र ब्रुगेलले सजावटी फूल र फलहरूसँग व्यवहार गरे। मार्च 1611 मा, पेड्रो पाब्लो रुबेन्स को एक छोरी को जन्म भएको थियो, जसलाई क्लारा सेरेना भनिन्थ्यो। केटीको गॉडफादर उनको भाइ फिलिप थियो, जसको त्यही वर्षको अगस्टमा अचानक मृत्युले रुबेन्सलाई भयानक चोट पुर्यायो। उनको मृत्युको पन्ध्र दिन पछि, उनको भाइकी विधवाले छोरालाई जन्म दिइन्। यो केटा, जसको नाम फिलिप पनि थियो, पेड्रो पाब्लो र इसाबेलाले हुर्केका थिए।

चित्रकला "चार दार्शनिकहरू" रुबेन्सले केही हदसम्म साथी र भाइको स्मृति चिन्हको रूपमा सिर्जना गरेका थिए। यहाँ Justus Aipsius सेनेकाको बस्ट मुनि टेबलमा बसेको देखाइएको छ। उनको दुबै छेउमा दुई शीर्ष विद्यार्थीहरू छन्: जान भोवरियस र फिलिप रुबेन्स, र उनको पछाडि, शैक्षिक कुराकानीमा सहभागीको रूपमा होइन, बरु एक उत्सुक दर्शकको रूपमा, पेड्रो पाब्लो रुबेन्स आफैं।

Archduke Antwerp देखि कलाकार बिर्सनुहुन्न। 1613 मा उहाँले ब्रसेल्स मा Notre Dame de la Chapelle को चर्च को लागि "आवर लेडी को धारणा" लाई कमिसन गर्नुभयो। अर्को वर्ष, इसाबेला ब्रान्टको एक छोरा थियो: आर्कड्यूक बच्चाको उत्तराधिकारी हुन सहमत छ, जसको नाम अल्बर्ट छ। रुबेन्ससँग घरेलु मामिलाहरू सफल थिए, र पेड्रो पाब्लोको कलात्मक क्यारियर द्रुत रूपमा विकसित भयो।

एण्टवर्प क्याथेड्रलको लागि 1611 देखि 1614 को अवधिमा बनाइएको उनको वेदी चित्रकला, असाधारण सफलता संग भेट भयो। यो कलाकार द्वारा "आर्कब्युजियर्स" को लागी कमिसन गरिएको थियो, नेदरल्याण्ड्स मा धेरै अर्धसैनिक भ्रातृत्वहरु मध्ये एक, यो मुख्य शहर को चर्च मा प्रार्थना को लागी उनलाई छेउ चैपल को लागी। रुबेन्सलाई केवल चार चित्रहरूसहित ट्रिप्टाइच चित्रित गर्न भनिएको थियो: छेउमा "पखेटाहरू" जोडिएको केन्द्रीय प्यानल, जसमा सेन्ट क्रिस्टोफरका दुबै छेउमा छविहरू छन्, जसले ख्रीष्टलाई नदी पारी बोकेको थियो, चित्रमा उपस्थित छ।

रुबेन्सले सेन्ट क्रिस्टोफरलाई विशाल हर्कुलसको रूपमा बाल येशूको साथ चित्रण गरे, उनको काँधमा बसेको। छविको प्लट साइड प्यानलको पछाडि जारी रह्यो, ताकि सम्पूर्ण छविलाई ट्रिप्टिचको 'पखेटा' बन्द गरेर बुझ्न सकिन्छ। मुख्य छवि थियो 'डिसेन्ट फ्रम द क्रस', बाँयामा 'काराको अंडरवियर', र दायाँमा 'परफॉर्मेन्स एट द टेम्पल'। प्रभुको प्रार्थना र मन्दिरमा प्रस्तुति दुर्लभ अनुग्रहको रचनाहरू हुन्, न्यानो रंगहरूमा चित्रित, अझै पनि भेनिसका कलाकारको प्रभावको सम्झना दिलाउँछ।

तर केन्द्रीय प्यानल "क्रसबाट अवतरण" ले इटालियन निर्भरताबाट रुबेन्सको स्पष्ट मुक्तिलाई चिन्ह लगाउँछ, यसमा हामी हल्का रंगहरूको श्रृंखलाको विकास देख्छौं, जुन डच चित्रकलाको एक विशिष्ट घटना हो। लाशमा, कफनको तहमा, महिला आकृतिहरूमा, चम्किलो खैरो-सेतो हाइलाइटहरू, हल्का एम्बर र हरियो-निलो रंगहरू पुरुष आकृतिहरूको अधिक परम्परागत रातो र खैरोसँग विपरित छन्।

दर्शक मुख्यतः मृत ख्रीष्टको चित्रबाट प्रभावित थिए। "यो उनको सबैभन्दा सुन्दर व्यक्तित्वहरू मध्ये एक हो," प्रसिद्ध अंग्रेजी चित्रकार सर जोशुआ रेनोल्ड्स (१७२३-१७९२) ले लेखेका थिए, जब मंत्रमुग्ध भएजस्तै, कुनै चमत्कार अघि, उनी यस चित्रको उपस्थितिको सय वर्ष पछि उभिए। पूरै शरीरको विस्थापनले हामीलाई मृत्युको गम्भीरताको यति सही धारणा दिन्छ कि अरू कसैले यसलाई जित्न सक्दैन। वास्तवमा, सम्पूर्ण "मृत्युको वजन" यहाँ चित्रण गरिएको छ, तर छविमा कुनै वजन महसुस गरिएको छैन।

अचम्मको सद्गुणका साथ, रुबेन्सले क्रसबाट मुक्त भएको क्षणलाई बताउन सफल भए, यो आफ्नो वजन मुनि सेन्ट जोनको बलियो पाखुरामा सर्नु अघि, जो यसलाई स्वीकार गर्न आफ्नो हात खोलेर उभिएका थिए। बायाँपट्टिको चित्रले ख्रीष्टको देब्रे हातलाई थोरै समातेको छ, र दायाँतिर आदरणीय निकोडेमस, कफनको छेउ समातेर, अर्को हातले आफ्नो शरीरलाई समर्थन गर्दछ। घुँडा टेकेर, म्याग्डालेना आफ्नो हातले आफ्नो खुट्टालाई समर्थन गर्छिन्।

रुबेन्सको चित्रकला "डिसेन्ट फ्रम द क्रस" सबै कलाकारहरूको लागि चुनौती बन्यो, किनकि यसले उत्कृष्ट प्राविधिक रेखाचित्र कौशल, साथै दर्शकहरूमा उपयुक्त भावनाहरू जगाउने क्षमता चाहिन्छ। तर रुबेन्सको "डिसेन्ट फ्रॉम द क्रस," उनले अहिलेसम्म गरेको सबैभन्दा ठूलो सृष्टि, र उनले अझै सृजना गर्नुभएका ती महान्हरूमध्ये एक धेरै यथार्थपरक छवि बन्यो, जुन मास्टरले आफ्नो चित्र बनाएको भन्दा धेरै हृदयस्पर्शी भयो। प्रेरणा।

उनका समकालीनहरूका लागि यो रंग, रूप र रचनाको विजय मात्र थिएन; उनले आफ्नो सम्पूर्ण विश्वासको मुख्य विषयवस्तुलाई अपरिवर्तनीय वाक्पटुताको साथ व्यवहार गरे। केही वर्ष पछि, उनको प्रसिद्धि पश्चिमी यूरोप भर फैलियो। यो पेन्टिङले रुबेन्सलाई आफ्नो समयको प्रमुख धार्मिक कलाकार बनायो, पहिलो पटक बारोक शैलीको भावनात्मक तीव्रतालाई पूर्ण रूपमा प्रतिबिम्बित गर्‍यो, जसको पिटर पॉल रुबेन्स संस्थापक भए।

रुबेन्स कहिलेकाहीँ निष्क्रिय ज्वालामुखी जस्तो देखिन्छ। तर कहिलेकाहीँ लामो समयको स्वभाव र रचनात्मक तनाव जित्छ, र त्यसपछि कामहरू देखा पर्दछ जसमा उसले आफ्नो टाइटैनिक प्रकृति प्रकट गर्दछ। 1616-1618 मा चित्रित उनको शिकार क्यानभासहरू यस्ता छन्। आंकडाका कोणहरू अविश्वसनीय छन्, आन्दोलनहरू क्रूर छन्, जनावरहरू शक्तिशाली छन्। लायन हन्टमा कुनै पनि विजेताहरू छैनन्। सबै सहभागीहरूमा मृत्यु झुण्डिएको छ। निस्सन्देह, रुबेन्सले कामलाई बिर्सेनन्, जसको टुक्राहरू उनले इटालीमा प्रतिलिपि गरेका थिए - महान लियोनार्डो द्वारा "Anghiari को युद्ध"।

तर, पेड्रो पाब्लो रुबेन्सका पूर्ववर्तीहरूले सिंह, ब्वाँसो र चितुवालाई यस्तो कठिन र अप्रत्याशित मुद्रामा चित्रित गरेका थिएनन्। घोडाहरूको लागि, उहाँ सधैं तिनीहरूलाई प्रशंसा गर्नुहुन्छ। उसले आदर्श प्रकारको घोडा सिर्जना गर्यो: साँघुरो टाउको, फराकिलो रम्प, नर्भस खुट्टा, लामो बग्ने माने, सुल्तान जस्तै पुच्छरको साथ, ज्वालामुखी नाक र आगो आँखा संग।

उनले आफ्नो चित्र, शिकार, युद्ध, धार्मिक दृश्यहरूको रचनामा घोडाको छवि प्रयोग गरे; उसले सबैभन्दा लिरिकल मध्ये एक समर्पित गर्यो र, युद्धको षडयन्त्रको बावजुद, उनको सबैभन्दा सामंजस्यपूर्ण कामहरू मध्ये एक: "अमेजनहरूसँग ग्रीकहरूको युद्ध"। 1620-1621 मा, रुबेन्सले "पर्सियस र एन्ड्रोमेडा" को चित्रण गरे। राजा केफेईकी छोरी एन्ड्रोमेडालाई समुद्री राक्षसको लागि बलिदान दिइयो। उनको मृत्यु अपरिहार्य छ। तर अचानक, डेनाइ र जिउसको छोरा, पर्सियस, तिनीहरूको सहयोगमा आउँछन्। आश्चर्यचकित केटीले नायकलाई धन्यवाद दिन्छ।

कलाकारले प्रसिद्ध पौराणिक कथानकलाई फ्ल्यान्डर्सको भाषामा अनुवाद गर्यो, आफ्नो देशको वास्तविक जीवनको विवरण ल्यायो, उसको समय, यसैले यस मिथकमा निहित मानव सामग्रीलाई नयाँ तरिकामा प्रकट गर्दछ। रङ र प्रकाशको निपुणताले यस चित्रलाई अचम्म र गतिशीलता प्रदान गर्दछ। रुबेन्स एक प्रतिभाशाली कलरिस्ट हो, र यद्यपि उनको प्यालेट धेरै संयमित छ, उसले साँच्चै सिम्फोनिक समाधानहरू प्राप्त गर्दछ।

राजकुमारहरू, प्रिलेटहरू, कुलीनहरू र धनी प्रतिष्ठित व्यक्तिहरू रुबेन्सले चित्रित कामहरू खोज्छन्, तर धेरै पटक उनीहरूले आफ्नो कार्यशालाका कलाकारहरूद्वारा मास्टरको स्केच अनुसार र उहाँद्वारा मात्र सच्याएका कामहरूमा सन्तुष्ट हुनुपर्दछ। यसरी त्यहाँ एक नयाँ "मागीको आराधना" छ, कम भव्य र एकै समयमा कम शानदार। यसलाई Mecheln पठाइनेछ, जहाँ यसले सेन्ट जोन्स चर्चलाई सजाउनेछ। र त्यस्तै विशाल "अन्तिम न्याय" हो, न्युबर्गको जेसुइट चर्चको मुख्य वेदीको लागि निर्धारित। यो बाभेरियाको वोल्फगैंग विल्हेम, ड्युक अफ न्युबर्ग द्वारा कमिसन गरिएको थियो।

1620 मा, एन्टवर्पका बर्गोमास्टर र रुबेन्सका साथी, निकोला रोकोक्स, जसको तस्विर उसले केही वर्ष पहिले चित्रित गरेको थियो, उसलाई रेकोलेटाको फ्रान्सिस्कन चर्चको लागि काम गर्न नियुक्त गर्यो। यो अहिले प्रसिद्ध चित्रकला "ला लान्जाडा" भनिन्छ। यसमा, एक रोमन सिपाहीले ख्रीष्टको छेउमा भालाले छेड्छ। ख्रीष्टको लागि रोइरहेका मानिसहरूको एउटा सानो समूहलाई कलभरीमा तीनवटा मोटे रूपमा बुनेको क्रसको वरिपरिको सानो ठाउँबाट माउन्ट गरिएका सिपाहीहरूले झट्टै धकेल्छन्।

उही समयमा, रुबेन्सले रेकोलेटा चर्चको लागि पनि सबैभन्दा चलिरहेको धार्मिक चित्रहरू मध्ये एक चित्रित गरे। यसलाई "असिसीको सेन्ट फ्रान्सिसको अन्तिम कम्युनियन" भनिन्थ्यो। यस क्यानभासमा, उहाँले नि:स्वार्थ आध्यात्मिक प्रेमको अद्भुत समझ देखाउनुभयो। उपवासबाट थकित, सेन्ट फ्रान्सिसलाई वरपरका भिक्षुहरूले समर्थन गरेका छन्; खाली र फिक्का छालाको कारण उसको हल्का फिगर कालो कपडाको पृष्ठभूमिमा मात्र चम्कन्छ, जब उसले पुजारीतिर झुकेर अन्तिम पटक भगवानलाई हेर्नको लागि आफ्नो आँखा मिलाउँछ।

रुबेन्सले धेरै इनामदायी धार्मिक विषयहरू खिच्नुपर्‍यो। तिनीहरूको सुखी पारिवारिक जीवन Sagrada Familia को धेरै सरल चित्रहरूमा प्रतिबिम्बित छ। उनले आफ्ना छोराहरू, अल्बर्ट र निकोलायेभको अनुहारहरू क्यानभासमा स्थानान्तरण गरे, र उनले यो धेरै माया र विनम्रताका साथ गरे, तिनीहरूका स्केचहरू सजिलै बुझे, र त्यसपछि धेरै इशाराहरू पुन: उत्पादन गरे र युवाहरूको विशेषता: लजालु, सुन्दर, हास्य वा साहसी।

तर यी वर्षहरूमा सबैभन्दा रोमाञ्चक अवसर Jesuits द्वारा प्रदान गरिएको थियो। लोयोलाका संस्थापक पिता इग्नाटियसको सम्मानमा एन्टवर्पमा निर्माण भइरहेको एउटा ठूलो नयाँ चर्चलाई सजाउनुभन्दा यो अरू केही थिएन। रुबेन्सलाई सम्पूर्ण चर्चको लागि सजावट प्रदान गर्न प्रस्ताव गरिएको थियो - 39 चित्रहरू। त्यो भन्दा पहिले, उसले पहिले नै दुई मुख्य जेसुइट संतहरूको दुई वेदीहरू चित्रित गरिसकेको थियो: इग्नासियो डे लोयोला र फ्रान्सिस्को जेभियर। पछि उनले धारणाको विषयवस्तुमा तेस्रो सिर्जना गरे।

1622 मा यी दुई संतहरूको क्यानोनाइजेसनमा समर्पित उत्सवहरूको लागि समयमै छत चित्रहरूसँग समयमै हुन हतार गर्नुपर्‍यो। त्यसैले, रुबेन्सले चित्रहरूको विकास, तिनीहरूको संरचना र आफ्ना विद्यार्थीहरूले पूरा गर्नुपरेको थियो। उनीहरुलाई.. त्यसपछि मास्टरले आफ्नो सटीक स्ट्रोकको साथ सबै कुरालाई पूर्णतामा ल्याउनेछ। महत्वाकांक्षी कार्य समयमै पूरा भयो, र एक शताब्दीको लागि यो जेसुइट चर्च एन्टवर्पको सम्पूर्ण महिमा र सजावट थियो। दुर्भाग्यवश, 1718 मा यो नराम्रो रूपमा एक भयानक आगो द्वारा क्षतिग्रस्त भएको थियो।

पिटर पॉल रुबेन्सका सहायकहरू मध्ये कुनै पनि उत्कृष्ट प्रतिभाशाली एन्थोनी भान डाइक (१५९९-१६४१) भन्दा उच्च थिएनन्, जो उन्नीस वर्षको उमेरमा प्रख्यात गिल्डमास्टर बनेका थिए। यद्यपि उहाँ रुबेन्स भन्दा बाईस वर्ष कान्छो हुनुहुन्थ्यो, उहाँले जीवनभर उहाँ र आफ्नी पत्नीसँग आफ्नो लगभग बालसमान मित्रता कायम राख्नुभयो। उनी बेलाबेला उनको घरमा पनि बस्थे ।

रुबेन्सले भ्यान डाइकको कामको अत्याधिक प्रशंसा गरे, र दुई कलाकारहरूले दुई वा तीन वर्षसम्म, भ्यान डाइकको क्यारियरको शुरुवातमा यति नजिकबाट काम गरे कि त्यो समयमा कसले चित्रण गर्यो भन्ने बारे अझै भ्रम छ। भान डाइक रुबेन्स जस्तै विविध थिए। उसको सबैभन्दा सानो विवरणको लागि आँखा थियो, उहाँसँग रंगको असाधारण ज्ञान थियो। उसको स्केचहरू द्वारा न्याय गर्दै, उहाँ परिदृश्यको लागि विशेष रूपमा संवेदनशील हुनुहुन्थ्यो, जसलाई उनले कलम, मसी, चक, साथै आफ्ना पानीका रंगहरूमा बनाइएका धेरै चित्रहरूमा कैद गरे।

धार्मिक र पौराणिक विषयहरूमा उहाँका चित्रहरूले उहाँको रचनाको सबै मौलिकता र कल्पनाको मीठो र शुद्ध गीतात्मक शक्ति प्रदर्शन गर्यो। तर सबै भन्दा माथि, भ्यान डाइकले चित्रहरूमा आफूलाई अलग गरे, र आफ्नो कामको वर्षहरूमा उनले सयौं सिर्जना गरे। ती सबै गहिरो मनोवैज्ञानिक विश्लेषण संग गर्भवती छन्।

1620 मा भ्यान डाइकले रुबेन्स र एन्टवर्पलाई इङ्गल्याण्डमा आफ्नो भाग्य खोज्न छोडे, जहाँ उनलाई अदालतको चित्रकारको स्थान लिनको लागि आकर्षक प्रस्ताव दिइएको थियो। पछि पढाइ पूरा गर्न उनी इटाली गए । उहाँको प्रस्थान पछि, रुबेन्सले चित्रहरू पूरा गर्नका लागि आफ्ना सहायकहरूमा कम र कम भरोसा गरे। उनी अब यति आत्मविश्वासी थिए, इटालीमा वर्षौंको निरन्तर तालिममा उनको हातले यति छिटो गति लिएको थियो कि क्यानभासमा आफ्ना विचारहरू द्रुत रूपमा व्यक्त गर्न उनलाई सजिलो भयो।

ब्रुगेलसँग पीटर पॉल रुबेन्सको सम्बन्धको परिणामको रूपमा, एक दर्जन चित्रहरू देखा पर्‍यो, जसमध्ये एउटा मनमोहक "आदम र इभ इन प्रमोदवन" थियो। ब्रुगेलले नीलो-हरियो परिदृश्य चित्रित गरे, यसलाई चराहरू र जनावरहरूको छविहरूसँग जीवन्त बनाउँदै। रुबेन्स: आदम र हव्वा को सुन्दर आंकडा। रुबेन्स, अब एक प्रसिद्ध कलाकार मात्र नभई कलाको संग्राहक र पारखी पनि थिए, युरोपभरका राजकुमारहरू, विशपहरू, प्रिलेटहरू र अन्य प्रभावशाली व्यक्तिहरूसँग बलियो सम्बन्ध थियो।

आंशिक रूपमा तिनीहरूको सम्पर्कहरूको कारण र आंशिक रूपमा तिनीहरूको व्यक्तिगत गुणहरूको कारणले गर्दा, आर्कड्यूक अल्बर्ट र आर्चडचेस एलिजाबेथले कलाकारले तिनीहरूलाई अर्को भूमिकामा सेवा गर्ने आशामा महत्त्वपूर्ण निर्णय गरे। उनको बौद्धिकता, सहनशीलता र शिष्टाचारलाई श्रद्धांजलि दिँदै, तिनीहरूले गोप्य कूटनीतिक मिशनहरू पूरा गर्न रुबेन्सलाई आफ्नो सौन्दर्य चासोको आडमा प्रयोग गर्न चाहन्थे।

नेदरल्यान्ड्सका शासकहरूले रुबेन्सको सल्लाहको अत्यधिक प्रशंसा गरे र धेरै पटक धेरै नाजुक कूटनीतिक मिशनहरू नियुक्त गरे। उनका पत्रहरूले युरोपको अवस्था र चलिरहेको युद्धको कारणले गर्दा भएको पीडाको बारेमा वास्तविक चेतावनी दिए। फेब्रुअरी 1622 मा आर्चडचेसका राजदूतले उनलाई पेरिसमा बोलाए, जसले कलाकारलाई सेन्ट-एम्ब्रोइजको मठाधीश मारी डे मेडिसीको कोषाध्यक्षसँग परिचय गराए।

रानी आमाले भर्खरै आफ्नो छोरासँग मेलमिलाप गरेकी छिन्। उहाँ लक्जमबर्ग दरबारमा बसोबास गर्नुभयो, जुन सालोमन डे ब्रोसले केही वर्ष पहिले उहाँका लागि बनाएका थिए र जसलाई उहाँले दुई वर्षअघि छोड्नुभएको थियो। उहाँ दरबारको ग्यालरीलाई आफ्नो जीवनका विभिन्न घटनाहरू चित्रण गर्ने चित्रहरूले सजाउन चाहनुहुन्छ। पछि, उनले आफ्नो प्रसिद्ध पति, हेनरी चतुर्थको जीवनको महिमा गर्ने चित्रहरूद्वारा दोस्रो ग्यालरीलाई सजाउन चाहन्छिन्। रुबेन्सको ठूलो सम्मान थियो: उहाँलाई दुवै काम गर्न नियुक्त गरिएको थियो।

रुबेन्सको काम सजिलो थिएन। मारिया कुनै पनि हिसाबले सुन्दरता थिएन, र उनको जीवन धेरै उज्ज्वल, महत्त्वपूर्ण घटनाहरूले भरिएको थिएन। मेरीको विगतलाई सबैभन्दा अनुकूल प्रकाशमा प्रस्तुत गर्न, रुबेन्सले रानीलाई ओलम्पियन देवताहरू, पानी अप्सराहरू र कामदेवहरू, गन्तव्यहरू, र सबै प्रकारका सद्गुणहरूका साथ रूपक रूपमा घेर्छन्। यस्तो प्रविधिको मद्दतले, उसले मरियमलाई उनको खराब स्वभावको साथमा मात्र होइन, तर फ्रान्सेली दरबारहरूलाई नग्न देवताहरू र देवताहरूसँग पनि विपरित बनायो, जसलाई उनले धेरै चित्रण गर्न मन पराउँथे।

मेडिसी शृङ्खला पूरा गरिसकेपछि, रुबेन्सले लक्जेम्बर्ग प्यालेसको दोस्रो ग्यालेरीका लागि तुरुन्तै क्यानभासहरू बनाउन थाल्ने आशा गरे। तिनीहरूमा उहाँले राजा हेनरी IV को जीवन प्रतिबिम्बित गर्नु थियो, एक सुन्दर र गतिशील चरित्र। तर रुबेन्स, केही तेल स्केचहरू र केही पूर्ण स्केचहरू बाहेक, अगाडि बढ्न सकेनन्। शक्तिशाली कार्डिनल रिचेलिउ, हेनरी लुइस XIII को छोरा को मुख्य राजनीतिक सल्लाहकार, फ्रान्स र स्पेन को बीच गठबन्धन रोक्न कटिबद्ध थिए र, रुबेन्सको सहानुभूति थाहा पाएर, कलाकार अदालतमा रहन चाहँदैनन्।

रुबेन्सले "Asunción" मा काम जारी राखे जब अचानक उनको अझै खुसी जीवन चकनाचुर भयो। केवल तीन वर्ष पहिले, 1623 मा, उनको एक्लो छोरी क्लारा सेरेनाको मृत्यु भयो। उनी केवल बाह्र वर्षकी थिइन्। र 1626 को गर्मी मा, सुखी वैवाहिक जीवन को सत्र वर्ष पछि, Isabella Rubens को मृत्यु भयो। उनको मृत्युको कारण अज्ञात छ, तर यो मानिन्छ कि उनको मृत्यु त्यो गर्मीमा एन्टवर्पमा फैलिएको प्लेगबाट भएको थियो। रुबेन्सले काम र धर्ममा सान्त्वना खोजे। क्याथेड्रलको नाजुक मौनतामा, उनले "द डोर्मिसन अफ आवर लेडी" को चित्रण गरे र यो चित्र अझै पनि त्यही ठाउँमा झुण्डिएको छ।

पेड्रो पाब्लो रुबेन्स फेरि कूटनीतिक गतिविधिको खाडलमा फ्याँक्छन्। इङ्गल्याण्ड, फ्रान्स, स्पेन भ्रमण गर्नुहोस्। चार्ल्स I, ड्यूक अफ बकिंघम, फिलिप IV, कार्डिनल रिचेलिउलाई भेट्नुहोस्। प्रत्येक वर्ष दर्जनौं चित्रहरू उनको ब्रश मुनिबाट बाहिर आउँछन्। उसले छ दिनमा ठूलो क्यानभास "Adoration of the Magi" चित्रण गर्छ। Infanta Isabella ले उसलाई एक पछि अर्को गोप्य मिशन दिन्छ। उसले ठूलो पत्राचार गर्छ, प्रायः गोप्य।

रुबेन्स लेख्छन्: "मैले आफैलाई एक वास्तविक भूलभुलैयामा पाएको छु, धेरै चिन्ताहरूले दिन र रात घेरेको।" उसले इङ्गल्याण्ड र स्पेन बीच शान्ति वार्ता सञ्चालन गर्न मद्दत गर्छ। उनले आफ्नो चित्रमा काम गर्दा कार्लोस I संग गोप्य बैठकहरू गरे। उनको कूटनीतिक गतिविधिको अत्यधिक सराहना गरिएको छ: कार्लोस I ले उनलाई नाइट अफ द गोल्डेन स्पर्स र फिलिप IV ले उनलाई प्रिभि काउन्सिलको सचिवको उपाधि प्रदान गरे। तर यी सबै उपाधि र सम्मानहरूको बावजुद, रुबेन्सले गोप्य कूटनीतिक एजेन्टको रूपमा आफ्नो कठिन मिशन त्यागे।

डिसेम्बर 6, 1630 मा, पेड्रो पाब्लो रुबेन्सले हेलेना फोरमेनसँग विवाह गरे। त्यतिबेला एलेना सोह्र वर्षकी थिइन्। सेतो, लाली, हँसिलो, एक मूर्तिपूजक देवी जस्तै, उनी रुबेन्सको सपनाको मूर्त थिइन्। कलाकार उनको प्रशंसा गर्छन्। खुसी, उसले प्रेमको सहज शक्तिलाई मूर्त रूप दिन्छ जसले आफ्नो चित्रहरूमा सबै कुरालाई जित्छ। पछिल्लो दशकमा रुबेन्सका लगभग सबै उत्कृष्ट लेखहरू यसै भावनाले उज्यालो पारेका छन्।

न्यायिक क्यारियर र कूटनीतिक गतिविधिबाट निराश, उहाँले आफूलाई पूर्ण रूपमा रचनात्मकतामा समर्पित गर्नुभयो। रुबेन्सको निपुणता व्यक्तिगत रूपमा प्रदर्शन गरिएको तुलनात्मक रूपमा साना कामहरूमा शानदार रूपमा प्रकट हुन्छ। एक जवान पत्नी को छवि उनको काम को leitmotif बन्छ। रमाईलो कामुक शरीरको साथ गोरा सुन्दरताको आदर्श र ठूला उज्यालो आँखाको साथ एक सुन्दर कट एलेनाले आफ्नो जीवनमा प्रवेश गर्नु अघि मास्टरको काममा गठन भएको थियो, अन्ततः यो आदर्शको दृश्यात्मक अवतार बन्यो।

यी वर्षहरूमा उहाँले सुन्दर कार्यहरू सिर्जना गर्नुभयो "Mercurio y Argos", "Bathsabé"। "बुध र अर्गोस" बृहस्पतिको प्रियको बारेमा एक हृदयस्पर्शी मिथक हो, जसलाई जुनो, देवताहरूको प्रभुको क्रोधित पत्नी, गाईमा परिणत भयो। दुर्भाग्यपूर्ण जुनोको सुरक्षा स्टोइक अर्गोसलाई सुम्पिन्छ। बुधले अर्गोसलाई मार्छ र उनलाई मुक्त गर्छ।

"बतशेबा।" तस्बिरमा, रुबेन्सको चित्रकलाको मुख्य विषयवस्तु बलियो रूपमा सुनिन्छ: अपरिहार्यको महिमा, उदीयमान जीवन र यसको सबै विजयी सुन्दरता। छविको विषयवस्तु हित्ती उरियाहकी पत्नी बाथशेबाको लागि राजा दाऊदको प्रेम कथा हो। एक पटक हिँड्दा राजाले उनलाई नुहाएको देखे र प्रेममा परे। एक आकर्षक ताजगी छविबाट उत्पन्न हुन्छ। हल्का चित्रकला कहिलेकाहीँ लगभग पानीको रंग जस्तै हुन्छ, तर एकै समयमा, यो प्लास्टिसिटीको सन्दर्भमा शक्तिशाली छ, जीवन शक्तिले भरिएको छ।

कलाकारको जीवनको अन्तिम वर्षहरूमा रचनात्मकताको शिखर भियना संग्रहालयको संग्रहबाट चित्रकारी "भेनस इन फर" हो। सायद कलाकारले उद्देश्यमा आफ्नी पत्नीको चित्र चित्रण गर्न सेट गरेनन्। स्पष्ट रूपमा, यो ब्रेकको समयमा मात्र सिर्जना गरिएको थियो, जब एलेना फोरम्यानले कठिन पोजबाट ब्रेक लिइन्। पूर्ण विश्राम, मुद्रा को सजिलो र एक उत्कृष्ट कृति सिर्जना गर्न मद्दत गर्यो।

रुबेन्स आफ्नो जीवनको सबैभन्दा खुशीको क्षणबाट गुज्रिरहेका छन्, उहाँ खुसी हुनुहुन्छ किनकि केवल एक नश्वर खुशी हुन सक्छ। आफ्नी नयाँ युवती पत्नीलाई पुनरुत्थानको लागि धन्यवाद दिए जस्तै, रुबेन्स, समाजमा आफ्नो बलियो स्थितिमा विश्वस्त, आफ्नो देशको घर र एन्टवर्पमा पेन्ट गर्न जारी राखे। तर रोग, जसले कलाकारलाई धेरै वर्षसम्म सतायो, अनिवार्य रूपमा आफैलाई घोषणा गर्दछ। बाथ रोगको आक्रमण तीव्र रूपमा बढ्यो, पीडा असहनीय भयो।

मे 27, 1640 मा, पेड्रो पाब्लो रुबेन्सले एक इच्छा लेखे। मे २९ मा अमानवीय पीडाले उनको शक्ति समाप्त भयो । कलाकारको जवान पत्नी, गर्भवती, दोहोरो रक्षाहीन छ। रुबेन्सको मृत्युसँगको लडाइ २४ घण्टासम्म जारी छ। मुटुले सहन सक्दैन । 29 मई, 24 को दिउँसो, महान कलाकारको मृत्यु भयो।

पेड्रो पाब्लो रुबेन्स जादूगर जसले मानिसहरूलाई रंगहरूको जादुई संसार, अस्तित्वको आनन्दहरू प्रकट गर्यो। जीवनको उज्यालो धारणा खोलेर कलाकारले आफ्नो क्यानभासमा प्रभाव पार्छ। उहाँले हामीलाई मानव शरीरको शक्तिले जित्नुहुन्छ, जसले उहाँको चित्रहरूमा सर्वोच्च शासन गर्दछ। उहाँका नायकहरूको शक्तिशाली नसामा कसरी तातो रगत उम्लिन्छ, उहाँका गोरा देवीहरूको हृदयमा धड्किन्छ जस्तो लाग्छ। रुबेन्स, अरू कोही जस्तै, कार्नेशन, जीवित शरीर चित्रण गर्ने कला थियो।

यहाँ रुचि को केहि लिङ्कहरू छन्:


लेखको सामग्री हाम्रो सिद्धान्तहरूको पालना गर्दछ सम्पादकीय नैतिकता। त्रुटि क्लिक गर्न रिपोर्ट गर्नुहोस् यहाँ.

टिप्पणी गर्न पहिलो हुनुहोस्

तपाइँको टिप्पणी छोड्नुहोस्

तपाईंको ईमेल ठेगाना प्रकाशित हुनेछैन।

*

*

  1. डाटाका लागि जिम्मेवार: एक्चुलिडेड ब्लग
  2. डाटाको उद्देश्य: नियन्त्रण स्पाम, टिप्पणी प्रबन्धन।
  3. वैधानिकता: तपाईंको सहमति
  4. डाटाको सञ्चार: डाटा कानुनी बाध्यता बाहेक तेस्रो पक्षलाई सूचित गरिने छैन।
  5. डाटा भण्डारण: डाटाबेस ओसीन्टस नेटवर्क (EU) द्वारा होस्ट गरिएको
  6. अधिकार: कुनै पनि समयमा तपाईं सीमित गर्न सक्नुहुनेछ, पुन: प्राप्ति र तपाईंको जानकारी मेटाउन।