कलेच्या इतिहासाची संकल्पना आणि त्याचा अर्थ

या मनोरंजक लेखाद्वारे आमच्याशी संबंधित सर्वकाही जाणून घ्या कलेचा इतिहास जे तुम्हाला कलेच्या उत्क्रांतीबद्दल मानवाकडून सौंदर्यात्मक किंवा संवादात्मक हेतूने केलेल्या विविध क्रियाकलापांमधून थोडे अधिक जाणून घेण्यास अनुमती देईल. ते वाचणे थांबवू नका!

कला इतिहास

निर्देशांक

कला इतिहास कशाबद्दल आहे?

आपल्याला प्रथमतः हे माहित असणे आवश्यक आहे की कलेचा इतिहास हा कलेच्या अभ्यासासाठी आणि मानवतेच्या संपूर्ण इतिहासात त्याच्या उत्क्रांतीचा प्रभारी विषय आहे कारण आपल्याला ते माहित आहे.

आणखी एक गोष्ट जी तुम्ही लक्षात घेतली पाहिजे ती म्हणजे कलेचा इतिहास हा सर्व कला शाखांचा अभ्यास करत नाही तर चित्रकला, शिल्पकला, वास्तुकला, साहित्य आणि नृत्य यासारख्या उच्च कलांवर भर देतो, ज्याला ललित कला या शब्दाने देखील ओळखले जाते. कला.

त्यामुळे या कलेचा उगम अनिश्चित आहे, परंतु ज्या तपासण्या झाल्या आहेत, त्यानुसार कलेचा इतिहास चौवेट गुहेतून सुरू होतो, असे म्हटले जाते.

३०,००० वर्षांपूर्वीच्या अभ्यासानुसार, आतापर्यंत पाहिलेले सर्वात जुने गुहा चित्र याच ठिकाणी आहे.

कालांतराने, इतिहासकारांनी, कलेच्या इतिहासाचे स्पष्टीकरण देण्यासाठी, कालखंडानुसार त्याचे विभाजन करण्याचा निर्णय घेतला आणि या बदल्यात शैलीनुसार वर्गीकृत केले गेले, आज याला कला शाळा किंवा कलात्मक प्रवाह म्हणून ओळखले जाते.

कला इतिहास

यामुळे, ही गुहा कला आहे जी कलेचा इतिहास सुरू करते आणि रोमन साम्राज्याच्या पतनापूर्वी विकसित झालेल्या सभ्यतेनुसार, जे ख्रिस्तापूर्वी 476 साली झालेल्या अभ्यासानुसार घडले.

त्या संस्कृतींपैकी आपण कला इतिहासात इजिप्त, भारत, आर्मेनिया, चीन, प्राचीन ग्रीस आणि रोम इतरांबद्दल ऐकले असेल, म्हणून हा मनोरंजक लेख वाचण्यास अजिबात संकोच करू नका जिथे आपण हा मनोरंजक विषय एकत्र शिकू.

प्रथम उदाहरणात, आम्ही तुम्हाला प्रागैतिहासिक अवस्था आणि कलेच्या इतिहासानुसार त्याचे विभाजन जाणून घेण्यासाठी आमंत्रित करतो जेणेकरून तुम्हाला समजेल की मानवाने त्यांच्या ज्ञानानुसार त्यांचे प्रतीकशास्त्र कसे बनवले:

कला आणि प्रागैतिहासिक इतिहास

तुम्हाला माहिती आहेच की, प्रागैतिहासिक हा आदिम काळापासून मानवाने बनवलेल्या कलेशी सुसंगत आहे, हा टप्पा अश्मयुगात समाकलित झाला आहे, जो उच्च पाषाण, मेसोलिथिक आणि निओलिथिकचा बनलेला आहे.

मग ते धातू युगाचे अनुसरण करेल कारण आम्ही कलेच्या इतिहासावरील या मनोरंजक लेखात तपशीलवार माहिती देऊ, म्हणून या विषयावर वाचन सुरू ठेवण्यास अजिबात संकोच करू नका.

होमो सेपियन्सच्या कलात्मक अभिव्यक्तींद्वारे, ख्रिस्तापूर्वी 25.000 ते 8.000 वर्षांपूर्वीच्या शोधांमधून हे दिसून येते.

या वेळी मानवता शिकार, मासेमारी आणि अन्न गोळा करून तसेच गुहांमध्ये राहून उदरनिर्वाह करते.

पॅलेओलिथिक

ही अशी ठिकाणे आहेत जिथे गुहा चित्रांचे निरीक्षण केले जाते आणि ते मानव जेव्हा होमो निअँडरथॅलेन्सिस होते तेव्हापासून आलेले आहेत, ते सुमारे पासष्ट हजार वर्षांपूर्वीच्या अभ्यासानुसार केले गेले आहेत जे मालट्रॅव्हिसो लेणी काय आहेत याची पुष्टी करू शकतात. जसे कॅसेरेस शहरात.

मालागा शहरात वसलेल्या अर्दालेसच्या गुहेत जसा कलेचा इतिहास पाहायला मिळतो तसाच कॅन्टाब्रिया शहरातील पासिएगा या गुहेतही पाहायला मिळतो.

हे लक्षात घेणे महत्त्वाचे आहे की या मनोरंजक विषयाशी संबंधित मुख्य निष्कर्ष अप्पर पॅलेओलिथिकशी संबंधित आहेत आणि ख्रिस्ताच्या सुमारे पंचवीस हजार वर्षांपूर्वी होमो सेपियन्सचे वैशिष्ट्यपूर्ण गुण आहेत.

कला इतिहास

संशोधनानुसार, ख्रिस्तापूर्वी 15.000 ते 8.000 वर्षांच्या आसपास मॅग्डालेनियन कालखंडात सर्वात मोठी भरभराट दिसून येते आणि मानवाने निर्माण केलेल्या पहिल्या वस्तू पश्चिम भूमध्य समुद्रात दक्षिण आफ्रिकेमध्ये तसेच युरोपमध्ये स्पष्ट आहेत. मध्य आणि पूर्व अॅड्रियाटिक समुद्र .

त्याचप्रमाणे सायबेरियातील बैकल सरोवरात, भारत आणि ऑस्ट्रेलिया व्यतिरिक्त, कलेच्या इतिहासात असे आढळून आले आहे की, दगडापासून बनवलेली वाद्ये, मग चकमक असो वा ऑब्सिडियन, हाडे आणि लाकूड वापरून बनवली गेली.

याव्यतिरिक्त, त्यांनी पेंट वापरून त्यांना रंग दिला, खालील रंग लोह ऑक्साईडवर आधारित लाल, मॅंगनीज ऑक्साईड वापरून काळा आणि मातीचा वापर करून गेरू रंग.

म्हणून, कलेचा इतिहास या कालखंडात गुहा चित्रकलेच्या माध्यमातून सुरू होतो आणि तो फ्रँको-कँटाब्रियन प्रदेशात आढळून आला आहे, जिथे तुम्हाला जादू आणि धर्माशी संबंधित काही चित्रे लेण्यांच्या भिंतींचा वापर करून नैसर्गिक पद्धतीने पाहायला मिळतात. प्राण्यांचे प्रतिनिधित्व करण्यासाठी. .

लेणी चित्रांशी संबंधित कलेच्या इतिहासात उभ्या राहिलेल्या लेण्यांमध्ये टिटो बुस्टिलो, अल्तामिरा, चौवेट, ट्रॉयस फ्रेरेस आणि लास्कॉक्स या लेणी आहेत.

कला इतिहास

त्याचप्रमाणे, शुक्राची शिल्पे या काळात पाहिली जाऊ शकतात, जी सुप्रसिद्ध आहे, तुम्ही पुस्तके आणि व्हिडिओंमध्ये तिच्या प्रतिमा पाहिल्या असतील, प्रजननक्षमतेच्या सन्मानार्थ स्त्रीलिंगी प्रतीक म्हणून, विलेनडॉर्फचा शुक्र देखील या काळाचा प्रतिनिधी आहे. .

ब्रनो येथील माणूस, ब्रॅसेम्पुईची लेडी, तसेच व्होगेलहर्डचा मॅमथ देखील खूप प्रसिद्ध आहे. याच काळात नृत्य आणि संगीताशी संबंधित प्रथम प्रकटीकरण सुरू होते.

म्हणून, आदिम मानवाने त्याच्या स्वत: च्या आवाजात एक विशिष्ट सामंजस्य ओळखले ज्याने मानवांमध्ये आनंददायी भावना प्रसारित केल्या आणि त्याने उत्सर्जित केलेल्या आणि भिन्न केलेल्या या आवाजांमध्ये कलेच्या इतिहासाची निर्मिती केली.

संगीत हे शरीराद्वारे प्रसारित करण्याचे साधन असल्याने, ते भावना व्यक्त करण्याच्या तसेच विवाह, जन्म किंवा अंत्यसंस्कार यासारख्या विधी सामायिक करण्याच्या उद्देशाने संवाद साधते.

कलेच्या इतिहासातून, आदिम मानव टरफले, हाडे, खोड, वेळू आणि दगड वापरून हृदयाच्या ठोक्याने संगीत तयार करतो आणि नृत्य किंवा नृत्याला एक विशिष्ट सामंजस्य देतो.

नियोलिथिक

आता, हा कालावधी ख्रिस्तापूर्वीच्या 8.000 वर्षापासून येतो आणि पुरावे नजीकच्या पूर्वेकडील कलेच्या इतिहासात दर्शविले गेले आहेत कारण भटक्या विमुक्त गुणवत्तेमुळे त्याचे रूपांतर बैठी जीवात झाले आहे.

गुरेढोरे आणि धर्म यांसारख्या अन्न आणि वस्त्रे पुरवणाऱ्या काही प्राण्यांना पाळण्याव्यतिरिक्त त्याच्या फायद्यासाठी जमीन मशागत करणे शिकणे विकसित केले जाते.

लेव्हेंटेन नावाने ओळखले जाणारे पेंटिंग कलेच्या इतिहासात स्पष्ट आहे आणि ते मेसोलिथिक आणि निओलिथिक कालखंडातील आहे जिथे योजनाबद्ध पद्धतीने बनवलेल्या मानवी आकृत्या पाहिल्या जातात.

येथे ते El Cogul, Valltorta, Minateda आणि Alpera सारख्या भौगोलिक ठिकाणी पाहिले जाऊ शकते आणि ते उत्तर आफ्रिकेतील इतर ठिकाणी, विशेषत: सहारा आणि अॅटलसमध्ये, जसे की आज झिम्बाब्वे म्हणून ओळखले जाते अशा ठिकाणी पाहिले जाते.

कलेच्या इतिहासात हे स्पष्ट आहे की या प्रकारच्या पेंटिंगची गुणवत्ता योजनाबद्ध आहे, म्हणून मूलभूत रेषा स्पष्ट आहेत ज्या पुरुषाला क्रॉस आणि स्त्रीला त्रिकोण म्हणून दर्शवतात.

कला इतिहास

याशिवाय, अमेरिकेत, चित्रकलेचा हा प्रकार अर्जेंटिना शहरातील पिंटुरस नदीच्या गुहेत कुएवा दे लास मानोस म्हणून ओळखला जातो.

कवचांच्या छापाने सजवलेले कार्डियल सिरेमिक येथे कलेच्या इतिहासात पाळले जातात आणि कापड कलेचाही पुरावा मिळतो आणि काचेच्या व्यतिरिक्त एम्बर, क्वार्ट्ज आणि जास्पर सारख्या नवीन सामग्रीमध्ये प्रवेश केला जातो.

आम्ही या मनोरंजक लेखात नमूद केल्याप्रमाणे, माणूस गतिहीन होऊ लागला होता आणि जेरिको येथे असलेल्या टेल-अस-सुलतानमध्ये तसेच जार्मो येथील इराक राष्ट्रात आणि शहराच्या अनातोलिया म्हणून ओळखल्या जाणार्‍या देशात सापडल्याचे पुरावे आहेत. Catalhövük.

धातूंचे वय

प्रागैतिहासिक म्हणून ओळखल्या जाणार्‍या कालखंडाची समाप्ती करण्यासाठी आपण कलेच्या इतिहासातील धातूंच्या युगाबद्दल बोलू जिथे कांस्य, तांबे यांसारख्या मानवाने काही घटकांची उपयुक्तता लागू केली होती.

चाल्कोलिथिकमध्ये पाळल्या जाणार्‍या लोखंडाव्यतिरिक्त, मेगॅलिथिक बनवले गेले होते जेथे प्रियजनांना निरोप देण्यासाठी अंत्यसंस्काराचे स्मारक बनवले गेले होते, मेन्हीर व्यतिरिक्त डॉल्मेन ओळखले जात होते.

कला इतिहास

स्टोनहेंज येथे तपशीलवार इंग्रजी क्रोमलेच विसरू नका. स्पॅनिश राष्ट्रामध्ये, मिलरेस म्हणून ओळखल्या जाणार्‍या संस्कृतीचा पुरावा दिला जाऊ शकतो, जेथे गुणवत्तेची घंटा-आकाराची सिरेमिक आहे आणि मानवांचे प्रतिनिधित्व करणार्या आकृत्या मोठ्या डोळ्यांनी प्रदान केल्या आहेत.

माल्टा शहरात, कलेच्या इतिहासानुसार, मुदजद्रा, टार्क्सीन आणि गगंतिजा, तसेच बेलेरिक बेटांमध्ये अनेक अभयारण्यांचा पुरावा आहे, जेथे अनेक स्मारकांसह मेगालिथिक संस्कृती देखील स्पष्ट आहे.

त्यापैकी एक नावेटा आहे, जी एक कबर आहे ज्यामध्ये एक विच्छेदित पिरॅमिड आकार आहे जिथे तुम्हाला दफन कक्ष एक लांबलचक आकारात सापडेल, टॉला व्यतिरिक्त, जे दोन मोठे दगड आहेत जे अनुलंब ठेवलेले आहेत, नंतर दोन खडक क्षैतिज आहेत.

आत एक बुरुज असलेल्या टॅलबोटला न विसरता, खोट्या घुमटासारखे अस्तर असलेले एक चेंबर आहे. कलेच्या इतिहासात लोहयुग वेगळे आहे, ज्याचा पुरावा ऑस्ट्रेलियन राष्ट्रातील हॉलस्टॅटच्या संस्कृतीत XNUMX व्या शतकाशी संबंधित आहे. सी., आणि स्वित्झर्लंडमधील ला टेने XNUMX वी शतक ईसापूर्व. च्या सी

या काळातील गुणवत्ता म्हणून पाहिल्या गेलेल्या नेक्रोपोलिस म्हणजे फ्रेम थडगे जेथे दफन कक्ष लाकडापासून बनविलेले आहे जणू ते घर आहे आणि त्यांनी चार चाकांसह एक गाडी देखील ठेवली आहे.

कला इतिहासातील या काळातील सिरेमिकच्या संदर्भात, हे लक्षात येते की ते पॉलीक्रोम आहे, भौमितिक प्रतिनिधित्व काही विशिष्ट अनुप्रयोगांव्यतिरिक्त पाळले जाते जे धातूंच्या अंमलबजावणीसह सजावट म्हणून काम करतात.

टेने शहराच्या संदर्भात, ते ख्रिस्तापूर्वी XNUMX व्या आणि XNUMX व्या शतकादरम्यान विकसित झाले, जेथे ते सेल्टिक संस्कृतीत विलीन झाले. त्यांच्यामुळे, लोखंडापासून बनवलेल्या वस्तू स्पष्ट दिसतात, जसे की भाले, ढाली, फायब्युले आणि तलवारी ज्या संस्कृतीच्या उत्क्रांतीनुसार बनविल्या गेल्या.

त्या प्रदेशांमध्ये I, II आणि III शतके दरम्यान परंतु नंतर त्यांना एट्रस्कन ग्रीक तसेच स्टेपसच्या कलासारख्या इतर संस्कृतींचा प्रभाव प्राप्त झाला.

प्राचीन काळातील कलेचा इतिहास

येथे आपण लेखनाच्या वापरातून कलेच्या इतिहासातील पहिल्या कलात्मक निर्मितीचे निरीक्षण करू शकता आणि यावेळी विशेषत: जवळच्या पूर्वेकडील महान संस्कृतींचा विकास साजरा केला जातो.

त्यापैकी, मेसोपोटेमिया आणि इजिप्त, परंतु आपण इतर खंडांमधील कलात्मक अभिव्यक्ती देखील विचारात घेतल्या पाहिजेत, कारण इतिहासात मोठ्या शहरांची वस्ती दिसून येते.

कला इतिहास

सार्वत्रिक इतिहासात प्रसिद्ध असलेल्या नाईल, टायग्रिस, युफ्रेटीस, सिंधू आणि पिवळी नदी या काही महान नद्यांनी मर्यादित केलेल्या काही शहरांच्या बाबतीतही असेच आहे, ज्यांना कलेच्या इतिहासासाठी खूप महत्त्व आहे.

आर्थिक नोंदी आणि व्यावसायिक विक्री ठेवण्यासाठी या काळातील लेखन प्रथमच केले गेले होते, त्यामुळे यातील पहिल्या नोंदी मेसोपोटेमिया शहरातील 3500 ईसापूर्व काळातील क्यूनिफॉर्म लिखाणाच्या आहेत. च्या सी

हे लेखन या संस्कृतीने मातीपासून बनवलेल्या टॅब्लेटमध्ये तयार केले होते आणि त्यात चित्र आणि वैचारिक डेटाचा समावेश होता आणि नंतर सुमेरियन म्हणून ओळखल्या जाणार्‍या दुसर्‍या संस्कृतीने एक सिलेबिक अॅनेक्स बनवण्याचा प्रभारी होता जो सुमेरियन भाषेला ध्वनीविज्ञान आणि वाक्यरचना करण्यास अनुमती देईल.

चित्रलिपी लेखनाच्या विकासाद्वारे कला इतिहासात इजिप्तचाही वाटा होता आणि त्याचा पुरावा 3.100 ईसापूर्व नर्मर पॅलेटने दिला आहे. च्या सी

इ.स.पूर्व १८०० मध्ये तयार झालेल्या वर्णमालाद्वारे हिब्रू संस्कृतीचाही हस्तक्षेप होता. सी.चे, अब्बाड म्हणून ओळखले जाते आणि प्रत्येक फोनेमसाठी एक चिन्ह सादर केले जाते या भाषेतून ग्रीक आणि लॅटिन या दोन सुप्रसिद्ध अक्षरे निघतात.

कला इतिहास

मेसोपोटामिया

ते इ.स.पूर्व चौथ्या शतकापासून आजच्या सीरिया आणि इराक म्हणून ओळखल्या जाणार्‍या देशांशी संबंधित आहे. C. येथे सुमेरियन, अमोरिटास, अक्कडियन्स, कॅल्डियन्स आणि अ‍ॅसिरियन अशा अनेक संस्कृतींचा हस्तक्षेप दिसून येतो.

येथे आर्किटेक्चर हा कलेच्या इतिहासाचा एक भाग म्हणून पुरावा आहे, लिंटेल म्हणून ओळखल्या जाणार्‍या प्रणालीच्या निर्मितीव्यतिरिक्त विटांचा वापर केला जातो.

वॉल्टच्या व्यतिरिक्त कमानसारख्या बांधकामास परवानगी देणार्या घटकांच्या अंमलबजावणीसह. सापडलेल्या अवशेषांनुसार झिग्गुराट्स बनवण्यासाठी, जे प्रचंड अभयारण्य आहेत ज्यात पिरामिड आकार आहे.

म्हणून कलेचा इतिहास पुरावा देतो की खोल्या असलेल्या कॉरिडॉरमधून थडग्या बनवल्या गेल्या होत्या ज्याला एका भ्रामक तिजोरीने उशीर केले होते आणि ते उर शहरात पाळले जातात.

ते भव्य उद्यानांसह टेरेसच्या रूपात अवाढव्य भिंत असलेल्या राजवाड्यांच्या विस्तारात देखील उभे होते, ज्याचे सर्वात मोठे उदाहरण म्हणजे बॅबिलोनचे गार्डन, प्राचीन जगाचा भाग असलेल्या सात आश्चर्यांपैकी एक.

या काळातील कलेच्या इतिहासातील आणखी एक गुण कोरीवकाम किंवा आराम शिल्पांमध्ये दिसून येतो जेथे आपण धार्मिक निसर्ग, लष्करी किंवा शिकार संघर्षांची दृश्ये पाहू शकता जिथे मानव, प्राणी किंवा पौराणिक प्राणी यांचे प्रतिनिधित्व केले जाऊ शकते.

सुमेरियन कालखंडाशी सुसंगत असलेल्या, केस नसलेल्या आणि हात ठेवलेल्या डोळ्यांच्या डिझाइनसाठी रंगीत दगड किंवा पेस्ट लागू करण्याव्यतिरिक्त, कलेच्या इतिहासात त्यांच्या कोनाच्या रूपात प्राबल्य असलेल्या लहान मूर्तींचे निरीक्षण केले जाते. छातीच्या उंचीवर.

अक्कडियन संस्कृतीत ते पुरुष आकृत्यांमध्ये विस्तृत दाढी व्यतिरिक्त केस घालतात, त्यांचे सर्वात महत्वाचे प्रतिनिधित्व म्हणजे नरम-सिन.

मॉरिटा स्टेजसाठी, गुडेआ दे लागशच्या राजाच्या सभोवतालची चिन्हे पाहिली जातात जिथे तो कपड्याच्या व्यतिरिक्त एक पगडी घालतो आणि बॅबिलोनियन नियमानुसार त्याच्या छातीवर ठेवलेल्या हातांच्या संदर्भात, हममुराबीच्या स्टीलचा उल्लेख केला जाऊ शकतो.

आणखी एक शिल्प म्हणजे अ‍ॅसिरियन आहे जेथे मानववंशीय आकृत्या तपशीलवार आहेत जेथे बैल किंवा पंख असलेल्या अलौकिक बुद्धिमत्तेचे प्रतीक आहे, जे राजवाड्याच्या दारावर दिसू शकतात आणि जिथे शिकारीची दृश्ये किंवा लष्करी संघर्ष आहेत अशा रिलीफमध्ये देखील दिसतात, याचे स्पष्ट उदाहरण. शाल्मानेसर III चा काळा ओबिलिस्क.

कला इतिहास

कलेच्या इतिहासाचा एक स्पष्ट तपशील असा आहे की लेखनाच्या आविष्काराने, साहित्य हे मानवाची कलात्मक सर्जनशीलता व्यक्त करण्याचा एक मार्ग म्हणून दिसून येते आणि सुमेरियन साहित्यात XNUMX व्या शतकातील गिल्गामेश नावाची कविता दिसते. च्या सी

याशिवाय, सुमेरियन देवत्व आणि अक्कडियन सभ्यता याविषयी सुमारे तीस दंतकथा लिहिल्या गेल्या, ज्यामध्ये इननाचे नरकात वंशज तसेच एन्की आणि तम्मुझ या देवतांशी संबंधित इतर दंतकथा प्रसिद्ध आहेत.

निनुर्ताची कामे या शीर्षकाने ओळखली जाणारी आणखी एक कविता आहे जिथे अक्कडियन संस्कृतीच्या संदर्भात नैतिक आणि अध्यापनशास्त्रीय कृती दर्शविल्या जातात, पुराशी संबंधित अट्राहासिस प्रासंगिक बनतात आणि बॅबिलोनियन संस्कृतीत एनुमा एलिश ही कविता त्याच्या निर्मितीशी संबंधित आहे. जग लक्ष वेधून घेते..

संगीत हा कलेच्या इतिहासाचा एक भाग आहे आणि या प्रदेशात BC चौथ्या आणि तिसर्‍या सहस्राब्दीच्या दरम्यान सुमेरियन अभयारण्यांमधील विधींद्वारे जेथे देवतांना उद्देशून एरसेमा या शब्दाने ओळखली जाणारी स्तोत्रे किंवा स्तोत्रे म्हणून ओळखली जाणारी गाणी सादर केली गेली.

म्हणून, जिथे रिस्पॉन्सरीज तयार होतात तिथे धार्मिक गाणी सादर केली गेली, जे एक गाणे आहे जिथे पुजारी आणि गायन स्थळ वैकल्पिक, तसेच अँटीफोन्स, जे दोन गायकांनी सादर केलेले गाणे आहे.

कला इतिहास

टिगी किंवा बासरी, बालाग, जे ड्रम आहे, लिली, केटलड्रमचे एक पुरातन प्रकार, एल्गार, जी एक प्रकारची वीणा होती, झगसल, जी वीणा आहे, यांसारख्या अनेक वाद्यांच्या अंमलबजावणीव्यतिरिक्त आणि शेवटी अडापा म्हणून ओळखले जाणारे डफ. .

इजिप्त

ही आणखी एक महान सभ्यता आहे ज्याने त्याच्या कारागिरांनी केलेल्या जटिल निर्मितीद्वारे कलेच्या इतिहासात खूप रस दाखवला.

ते गूढवाद आणि धर्माशी संबंधित होते, ज्यासाठी ते पूर्णपणे प्रतीकात्मक होते आणि राजनैतिक अर्थ फारोच्या पदानुक्रमाद्वारे प्रचलित होता जो अमर होता आणि यामुळे, महान वैभवाची कामे बांधली गेली आहेत, जी वर्षापासून तयार केली गेली आहेत. 3.000 इ.स.पू.

कलेच्या इतिहासात यावर जोर देणे महत्त्वाचे आहे की इजिप्शियन प्रभाव कॉप्टिक आणि बायझंटाईन कलेत वर्चस्व गाजवण्याची परवानगी देऊन शार्लेमेनच्या काळात पोहोचला. आर्किटेक्चरसाठी, दगडांचा वापर प्रचंड ब्लॉक्समध्ये केला गेला आणि बांधकाम लिंटेल स्वरूपात तसेच मोठ्या स्तंभांमध्ये वापरले गेले.

इजिप्शियन कलेमध्ये, भव्य अंत्यसंस्काराचे कार्य वेगळे आहेत, जेथे खालील गोष्टी पाहिल्या जातात: मस्तबा, जी एक आयताकृती कबर आहे, त्यानंतर तेथे पिरॅमिड्स आहेत, जे पायऱ्या आहेत आणि त्याला सग्गाराह म्हणतात, गुळगुळीत-बाजूची रचना गिझेह म्हणून ओळखली जाते. देखील बाहेर उभे.

Hypogea व्यतिरिक्त, ज्या थडग्या आहेत ज्या जमिनीत खोदल्या गेल्या आहेत किंवा व्हॅली ऑफ द किंग्ज सारख्या नक्षीच्या जवळच्या भिंतींमध्ये आहेत.

इजिप्शियन सभ्यतेमध्ये वैशिष्ट्यीकृत असलेल्या आणि कलेच्या इतिहासाचा भाग असलेल्या आणखी एक प्रचंड इमारती म्हणजे त्याच्या असंख्य देवतांना समर्पित अभयारण्ये ज्यांच्या आधी अफाट स्फिंक्स तसेच दोन ओबिलिस्क होते.

प्रवेशद्वारासाठी दोन ट्रॅपेझॉइडल भिंती आणि एक आंगन आहे ज्यामध्ये छप्पर नाही आणि त्यामागे हायपोस्टाइल नावाची खोली आहे जिथे सपाट छप्पर असलेले मोठ्या संख्येने स्तंभ आहेत आणि शेवटी देवतांना समर्पित अभयारण्य आहे.

इजिप्शियन संस्कृती कर्नाक, एडफू आणि लक्सर सारख्या अनेक देवतांना हायलाइट करते, त्या प्रत्येकाला त्याचे अभयारण्य होते, इतर अंत्यविधी मंदिरे देखील होती जी स्पीओस या शब्दाने ओळखली जात होती, जी गुहांमध्ये भूमिगत अंत्यविधी गृहे आहेत.

ज्याला हायपोजियम म्हणतात ते भूमिगत गॅलरी आहेत आणि अबू सिंबेल हे ठळकपणे दर्शवतात जे दक्षिण इजिप्तमधील नुबियामधील पुरातत्व स्थळ आहे तसेच देर अल-बहारी म्हणजे उत्तरेकडील कॉन्व्हेंट आहे आणि याच्या पश्चिम किनाऱ्यावर अभयारण्यांचा आणि अंत्यसंस्काराच्या थडग्यांचा संच आहे. नाईल नदी.

कला इतिहास

कलेचा इतिहास चित्रकला आणि शिल्पकलेद्वारे प्रदर्शित केला जातो जेथे त्यांच्या कार्यांमध्ये कठोरता आणि योजनाबद्धता दिसून येते. शिल्पकलेच्या माध्यमातून या संस्कृतीच्या पहिल्या राजवंशांपासून विविध फारो आणि देवतांचे प्रतिनिधित्व सुरू झाले.

शिल्पकलेच्या बाबतीत इजिप्शियन सभ्यतेचा सर्वात मोठा उदय IV राजवंशात ठळकपणे दिसून आला आहे जेथे त्यांच्या पॉलिशिंगद्वारे बारीकपणे पूर्ण झालेल्या मोहक मूर्तींचा पुरावा आहे आणि वापरलेली सामग्री डायराइट व्यतिरिक्त ग्रॅनाइट आहे.

भौमितिक आकृत्यांच्या वापराव्यतिरिक्त, या संस्कृतीच्या कलेच्या इतिहासात hieraticism सारखा फ्रंटलॅलिटीचा नियम स्पष्ट आहे जे मृत्यूनंतरच्या जीवनाचे प्रतिनिधित्व करणारे प्रतीक होते.

या सभ्यतेमध्ये भाजलेल्या माती किंवा लाकडापासून बनवलेल्या काही लहान आकृत्या देखील हायलाइट केल्या आहेत ज्यांनी अंत्यसंस्कार शिल्पांच्या संबंधात त्यांच्या वैशिष्ट्यांमध्ये अधिक वास्तववाद सादर केला आहे.

ते त्या ऐतिहासिक क्षणाच्या दैनंदिन जीवनातील दृश्यांचे प्रतीक होते, त्यांना उषाबती या नावाने ओळखले जाते आणि त्यांना अंत्यसंस्काराच्या गुहांच्या आत ठेवण्यात आले होते, सर्वात महत्वाचे म्हणजे लॅपिस लाझुलीमध्ये कोरलेले होते.

कला इतिहास

इजिप्शियन सभ्यतेतील कलेच्या इतिहासातील चित्रकलेसाठी, त्यात सुपरइम्पोज्ड प्लेनवर जोडलेल्या आकृत्यांचे प्रतिनिधित्व करण्याची गुणवत्ता आहे.

भिंतींवर दर्शविलेल्या या प्रतिमा पदानुक्रमानुसार ठेवल्या गेल्या आहेत कारण फारो त्याच्या सेवक किंवा त्याच्या बाजूला असलेल्या शत्रूंच्या संदर्भात मोठा होता.

हे चित्र काढले गेले आणि प्रोफाइलमध्ये ठेवले गेले परंतु पात्रांचे खांदे आणि डोळे समोर ठेवलेले आढळले.

या सभ्यतेमध्ये, कॅबिनेट बनवणे आणि सोन्याचे काम विकसित झाले, ते देवदार नावाच्या लाकडापासून बनवलेल्या फर्निचरमध्ये वेगळे दिसतात, ज्यामध्ये युया आणि तुयू यांच्या थडग्यांमध्ये आबनूस आणि हस्तिदंताच्या जडाव्यांचा प्राबल्य आहे.

कैरो म्युझियममध्ये फारो तुतान खमेनच्या थडग्यातील इतर महत्त्वाच्या वस्तू पाहिल्या जाऊ शकतात. या संस्कृतीच्या कलेच्या इतिहासात साहित्यावर प्रकाश टाकणे देखील महत्त्वाचे आहे.

बरं, ते साहित्यिक स्वरूप तयार करण्यात अग्रेसर होते जे आपल्याला सध्या पुस्तक आहे आणि इजिप्शियन लोक त्याच्या निर्मितीसाठी जबाबदार होते.

सर्वोत्कृष्ट कथा किंवा दंतकथांपैकी सिनुहेची आहे जी ओसिरिस I चा सेवक होता आणि ही आख्यायिका ख्रिस्तापूर्वी XNUMX व्या शतकाच्या मध्यापर्यंतची आहे. मग त्याने आणखी एक उत्कृष्ट नमुना हायलाइट केला ज्याला मृतांचे पुस्तक म्हणून ओळखले जाते जे अनीच्या पॅपिरसमध्ये वर्णन केले गेले आहे आणि तेराव्या शतकाशी संबंधित आहे. च्या सी

कलेच्या इतिहासासाठी या इजिप्शियन संस्कृतीत संगीत देखील महत्त्वाचे आहे, प्रामुख्याने धार्मिक क्षेत्रात, आणि गायन कृती तपशीलवार आहे, म्हणून दरवर्षी ते उत्सव साजरे करतात जिथे ही गाणी सादर केली गेली होती, ते ज्यू आणि ख्रिश्चन पंथाचा भाग होते.

ते त्यांच्या संस्कृतीत सिस्ट्रम सारख्या वाद्याचा वापर अधोरेखित करतात, जे घोड्याच्या नालसारखे एक खूप जुने वाद्य होते जे काही काड्यांद्वारे ओलांडले गेले होते आणि त्यामध्ये मेटल प्लेट्स होत्या ज्या हलविल्या गेल्यास संगीताचा आवाज मिळतो.

इतर वाद्ये म्हणजे सेर जो एक प्रकारचा तंबोरीचा अग्रदूत होता, बेन जो वीणेचा एक प्रकार होता, सेबा नावाने ओळखली जाणारी बासरी, स्नेब नावाने ट्रम्पेट होती.

कला इतिहास

मेटच्या नावाने ओळखल्या जाणार्‍या शहनाई व्यतिरिक्त, त्यांनी एक हायड्रॉलिक अवयव देखील तयार केला आणि तुतानखामनच्या थडग्यात चांदीचे बनलेले दोन ट्रम्पेट सापडले.

अमेरिका

आश्चर्याची गोष्ट म्हणजे, अमेरिकन खंडात, रहिवाशांची उत्क्रांती, जे भटके होते, गतिहीन झाले आणि जमिनीची लागवड करण्यास सुरुवात केली, सर्वात महत्वाचे उत्पादन म्हणजे कॉर्न, इ.स.पू. सातव्या सहस्राब्दीच्या आसपास एकाच वेळी झाले. च्या सी

ज्या राष्ट्राला आपण आज मेक्सिको म्हणून ओळखतो त्या उच्च प्रदेशात प्रथम सभ्यता निर्माण झाली होती, या प्रदेशात पुजारी जातीचा विकास झाला होता, त्या उत्कृष्ट गणिती आणि खगोलशास्त्रीय ज्ञानाच्या मालक होत्या.

कलेच्या इतिहासात त्याची सुरुवात 1300 ईसापूर्व झोचिपाला शहरात झाली आहे, जे सध्या गुरेरो राज्य म्हणून ओळखले जाते.

या प्रदेशात, चिकणमातीद्वारे बनवलेल्या पुतळ्यांनी त्यांच्या डिझाइनमध्ये उत्कृष्ट कल्पकता दर्शविली. सभ्यतेच्या दृष्टीने, पहिले ओल्मेक होते, जे आजच्या वेराक्रूझ आणि टबॅस्को नावाच्या मेक्सिकन राज्यांशी संबंधित असलेल्या भौगोलिक जागेत होते.

कला इतिहास

दगडी शिल्पे त्याच्या गुणांपैकी एक असल्याने, जिथे महान निसर्गवादाचा पुरावा आहे, त्यापैकी एक लुचाडोर नावाने ओळखला जातो जो सांता मारिया उक्सपानापा शहरात सापडला होता, तिची इतर अविश्वसनीय शिल्पे म्हणजे मोनोलिथिक हेड्स आहेत ज्यांचे मोजमाप सुमारे 3,5 आहे. XNUMX मीटर उंच.

मॉन्टे अल्बान आणि अमेरिकेच्या उत्तरेकडील भागात असलेल्या कलेच्या इतिहासाचा एक भाग असलेल्या मंदिरांचे शहर ओक्साका शहरात स्थायिक झालेल्या झापोटेकशी संबंधित आहे आणि होहोकम म्हणून ओळखल्या जाणार्‍या इतर संस्कृतींवर प्रकाश टाकला आहे. , अनासाझी आणि मोगोलॉन .

पेरुव्हियन राष्ट्राच्या संदर्भात, ख्रिस्तपूर्व तिसऱ्या सहस्राब्दीमध्ये सिरेमिकचा शोध लागण्यापूर्वी मोठी मंदिरे किंवा अभयारण्ये पाहिली जातात. C. Sechín Alto आणि Kuntur Wasi शी संबंधित आणि या काळातील सर्वात उल्लेखनीय म्हणजे 900 BC मधील Chavín de Huántar.

टप्प्याटप्प्याने बांधलेले हे एक मोठे अभयारण्य आहे आणि या धार्मिक संकुलाची रचना U च्या आकारात आहे, एक चौरस आहे जो रिलीफ टाइल्सने टाइल केलेला आहे जेथे सुंदर जग्वार आणि या सभ्यतेच्या पौराणिक कथांमधील इतर प्राणी दिसू शकतात.

हे अभयारण्य तीन मजल्यांवरून बांधले गेले होते जिथे तुम्ही गॅलरी पाहू शकता तसेच मध्यभागी 4,5 मीटर उंची असलेल्या पांढऱ्या ग्रॅनाइटने बनवलेले मोनोलिथ देखील पाहू शकता.

त्याचप्रमाणे, विणकामात मोठी उत्क्रांती दिसून येते, ही जगातील पहिलीच आहे, कारण सुमारे दोनशे रंग यंत्रमागावर कातले होते आणि पारकसचे लोकरीचे आवरण वेगळे दिसतात, ही एक उत्तम कापड कंपनी आहे.

अमेरिकन प्रदेशातील इतर संस्कृतींची नावे देणे देखील आवश्यक आहे, जसे की मोचे आणि नाझका, जिथून तुम्ही व्हिडिओ आणि प्रतिमांमध्ये पाहिलेल्या नाझ्का भूगोलांचे निरीक्षण केले आहे.

ऍमेझॉन परिसरात, बॅरनकोइड नावाची संस्कृती उभी आहे, ज्याने चिरलेल्या डिझाईन्ससह सिरेमिक सादर केले, तसेच सॅन अगस्टिनची संस्कृती, जिथे कोलंबियाच्या प्रदेशाशी संबंधित मोनोलिथिक शिल्पे मोठ्या संख्येने पाहिली जाऊ शकतात.

आफ्रिका

आफ्रिकेशी संबंधित कलेच्या इतिहासाला व्यापून टाकणारे जादुई धार्मिक पैलू तुम्ही विचारात घेतले पाहिजे जे विविध विधींमुळे तसेच कोणत्याही सौंदर्याचा उद्देश नसतानाही मोठ्या संख्येने देवतांचे प्रदर्शन करतात परंतु मोठ्या प्रमाणात सजावटीच्या निर्मितीचे निरीक्षण केले जाते.

त्यांच्या शिल्पांच्या अनुभूतीसाठी त्यांनी लाकूड, हस्तिदंत आणि दगड यांचा वापर मानववंशीय मुखवटे साकारण्यासाठी केला, ज्याचा दर्जा म्हणजे सरळ शरीरावर आधार असलेले मोठे डोके आणि हातपाय लहान आहेत.

कला इतिहास

कलेच्या इतिहासाशी संबंधित इतर लेख म्हणजे दागदागिने, मातीची भांडी आणि फॅब्रिक्स आणि अगदी धातू शास्त्राद्वारे बनवलेल्या काही वस्तू इ.स.पूर्व XNUMX व्या शतकापासून लोखंड ओळखले जात होते.

या संस्कृतीतील सर्वात प्रसिद्ध शिल्पांपैकी एक म्हणजे इ.स.पूर्व पहिल्या सहस्राब्दीमधील नोक. C. आता नायजेरिया म्हणून ओळखल्या जाणार्‍या प्रदेशात टेराकोटाची शिल्पे सापडली.

त्यांपैकी अनेकांमध्ये मानवी आकृत्या दाखवताना, केवळ डोके पाहिले जाते, जसे की साप, माकडे आणि हत्ती या प्राण्यांमध्ये, त्यामुळे एक नैसर्गिक भावना स्पष्टपणे दिसून येते.

याव्यतिरिक्त, त्यांच्या स्वत: च्या केशरचना आणि वैशिष्ट्यांसह शिल्पे पाहिली जातात, ज्यात हार आणि बांगड्यांचा समावेश आहे, तर सुदानमध्ये, जेथे केर्मा आणि मेरो नावाच्या इतर संस्कृतींचे निरीक्षण केले जाते, जे मातीपासून बनवलेल्या मोठ्या शिल्पांना गुणवत्तेच्या रूपात सादर करतात, त्यांच्या सिरॅमिक्स आणि त्यांनी वापरलेली शस्त्रे.

इथिओपियाच्या संदर्भात, कलेच्या इतिहासात लक्ष वेधून घेतलेल्या शहरांपैकी एक म्हणजे अक्सुम, जे चौथ्या शतकात त्याच्या शिखरावर पोहोचले, जीस आणि आर्थिक प्रणाली म्हणून ओळखल्या जाणार्‍या भाषेतील लिपी प्रदर्शित करून, अखंड स्तंभ स्टेलाला हायलाइट करते. जे वीस मीटर उंच अंत्यसंस्कार क्षेत्राचे प्रतिनिधित्व करतात.

कला इतिहास

आशिया आणि कला

हा महान खंड विकसित झालेल्या महान संस्कृतींद्वारे पुरावा दिला जाऊ शकतो आणि या मनोरंजक लेखाद्वारे आम्ही त्याचे तपशीलवार वर्णन करणार आहोत जेणेकरून आपल्याला कलेच्या इतिहासातील या काळात त्याच्या उत्क्रांतीबद्दल अधिक माहिती मिळू शकेल.

भारत

या संस्कृतीत धार्मिक क्षेत्र प्राबल्य आहे आणि आज हिंदू धर्म, इस्लाम, बौद्ध आणि ख्रिश्चन यासारख्या प्रसिद्ध असलेल्या विविध धर्मांच्या उत्पत्तीला परवानगी दिली आहे. विश्वाशी जुळवून घेण्याचा भाग म्हणून कलेच्या इतिहासात निसर्गाचे एकत्रीकरण हे त्याचे आणखी एक गुण आहे.

या संस्कृतीतील नैसर्गिक घटक मूलभूत आधार आहेत, जसे की नद्या, पर्वत, झाडे या संस्कृतीसाठी पवित्र आहेत.

याची सुरुवात सिंधू संस्कृतीपासून होते, ही पहिली सभ्यता आहे जी 1920व्या आणि XNUMXव्या शतकात ख्रिस्तापूर्वी XNUMX पासून पुरातत्वशास्त्रज्ञांनी केलेल्या उत्खननाद्वारे विकसित झाली.

त्यानंतर XNUMXव्या आणि XNUMXव्या शतकांमधला वैदिक कालखंड, तसेच पूर्व-कॅरियन संस्कृती XNUMXव्या ते XNUMXर्‍या शतकाशी संबंधित आहे. सी. जेथे आर्य लोकांनी या आशियाई संस्कृतीच्या धार्मिक परंपरांमध्ये प्रवेश केला.

कलेच्या इतिहासात असे भाष्य केले जाते की पर्शियन प्रभावाव्यतिरिक्त बौद्ध आणि जैन धर्म XNUMXव्या शतकात ख्रिस्तापूर्वी सुरू झाला आणि अलेक्झांडर द ग्रेट होता ज्याने ग्रीसच्या हेलेनिस्टिक कला आणि ग्रीको-बौद्ध प्रकारांमध्ये संवाद साधण्याची परवानगी दिली. पुरातत्व स्थळे.

बौद्ध सिद्धांतातील मौर्य राजवंशाचा उल्लेख करणे महत्त्वाचे आहे जेथे विटा दगडाची जागा घेते, जसे की पाटलीपुत्र येथे असलेल्या एसोकाच्या राजवाड्याचे प्रकरण आहे आणि सांचीच्या स्तूपातील कलेच्या इतिहासातील बुद्धाच्या जीवनातील दृश्यांवर प्रकाश टाकतात.

गांधाराच्या कलेच्या संदर्भात, ग्रीको-बौद्ध मिश्रण बुद्धाच्या प्रतिमांमध्ये आढळते, जे ख्रिस्तापूर्वी XNUMX ते XNUMX ली शतके दरम्यान स्तूप विकसित होते.

त्यानंतर मथुरेची कला येते, जिथे ग्रीको-रोमन परंपरा मिसळल्या जातात, परंतु इस्लामिक आक्रमणामुळे काही प्रतिनिधित्व आढळतात.

25.000 ईसापूर्व पासून या संस्कृतीत साहित्य विकसित झाले आणि त्याचे लेखन संस्कृत आहे, ज्यात वेद म्हणून ओळखले जाणारे आद्याक्षर आहे आणि कलेच्या इतिहासात त्याचा उल्लेख केल्याप्रमाणे सत्याचा संकेत आहे. धर्म आणि युद्ध यासारख्या थीम जादुई सेटिंगमध्ये तयार केल्या आहेत.

कला इतिहास

त्यांनी या संस्कृतीत एक पवित्र ग्रंथ देखील वापरला ज्याने देवतांचा संदर्भ असलेल्या पौराणिक कथांशी संबंधित गायन, संगीत आणि मिमिक्री व्यतिरिक्त थिएटरच्या विकासास परवानगी दिली. या सभ्यतेच्या संगीताबद्दल, ते या देशात समाविष्ट असलेल्या वांशिक गटांच्या विविधतेमुळे एक निवडक हेतू दर्शवते.

चीन

चिनी राष्ट्राबद्दल, कलेच्या इतिहासाच्या संदर्भात त्याची उत्क्रांती वेगवेगळ्या कालखंडात राज्य करणार्‍या राजवंशांनुसार अधिक एकसमान आहे.

त्याचप्रमाणे, बौद्ध धर्म, ताओवाद आणि कन्फ्यूशियझमच्या सिद्धांतांमध्ये, निसर्गाशी असलेल्या नातेसंबंधात स्वारस्य व्यतिरिक्त धार्मिक भार दिसून येतो.

जी त्याच्या कॅलिग्राफी, सिरॅमिक्स, रेशीम आणि पोर्सिलेन तसेच त्याच्या वास्तुकला, शिल्पकला आणि चित्रकलेमध्ये जीवनाचे तत्वज्ञान म्हणून दिसून आली. 1600 ते 1046 या काळात ख्रिस्तापूर्वीचे शांग राजवंश प्रथमच आढळतात.

या कालखंडात कलेच्या इतिहासात कांस्यमध्ये बनवलेली पात्रे आणि शिल्पे पाहिली गेली आहेत जिथे पुरातत्व केंद्रांमध्ये सापडलेल्या अंत्यसंस्कार केंद्रांमध्ये जेड आणि हस्तिदंती वापरण्याव्यतिरिक्त मानववंशीय आकृत्यांचा पुरावा आहे.

कला इतिहास

ख्रिस्तापूर्वी 1045 ते 256 मध्ये विकसित झालेल्या झाऊ राजवंशाबद्दल, कला इतिहासाच्या या कालखंडात पाळल्याप्रमाणे अत्यंत शैलीदार आकृत्यांची एक शैली पाहिली जाते तसेच गतिमानही असते.

ताओवाद आणि कन्फ्यूशिअनवादाच्या प्रवेशाव्यतिरिक्त, ज्याने कलेशी संबंधित विविध क्रियाकलापांवर प्रभाव टाकला, जेडसह कामावर प्रकाश टाकणे तसेच आराम सजावट आणि सौंदर्याचा हेतूंसाठी लाखेचा देखावा.

221 ते 206 ईसापूर्व या काळात चीनमध्ये एकीकरण करण्यात आले होते आणि आपल्याला माहित असलेल्या राजवटींपैकी आणखी एक राजवंश म्हणजे ओइन ही परकीय आक्रमणे रोखण्यासाठी बांधण्यात आली होती, ती 2400 किलोमीटर लांबीची आहे आणि रक्षक टॉवर्स व्यतिरिक्त त्याची उंची नऊ मीटर आहे. बारा मीटर उंच.

या काळात, किन शी हुआंगच्या समाधीमध्ये सापडलेल्या टेराकोटा सैन्याला कलेच्या इतिहासासाठी खूप महत्त्व आहे, जे घोडे आणि रथांव्यतिरिक्त नैसर्गिक मापाने बनवले गेले होते ज्यामध्ये उत्कृष्ट शरीरविज्ञान व्यतिरिक्त एक महान निसर्गवाद देखील दिसून येतो. आणि तपशीलाकडे लक्ष द्या.

ख्रिस्तानंतर 206 ते 220 या वर्षांमध्ये हान राजवंश देखील आहे, ज्याचा काळ या राष्ट्रात शांतता आणि समृद्धी होती.

बौद्ध धर्माची ओळख हळूहळू पण अतिशय चढत्या पद्धतीने झाली, ज्यामुळे मोठ्या संख्येने अंत्यसंस्कार चॅपल तयार केले गेले जेथे वाघ, सिंह आणि घोडे यांसारख्या पंख असलेल्या प्राण्यांच्या पौराणिक आकृत्या दिसू शकतात.

कला इतिहासाच्या या कालखंडात चित्रकलेच्या संदर्भात, शाही दरबारात स्वारस्य दिसून येते, ज्यात अधिकारी आणि श्रेष्ठींचा समावेश आहे, तसेच अभयारण्यांमध्ये आणि चेंबर्समध्ये आराम तंत्राचा वापर करून कन्फ्यूशियसच्या वैशिष्ट्यांसह सोप्या पद्धतीने आणि रेखीय पद्धतीने अर्पण केले जाते.

आणखी एक कालखंड म्हणजे सहा राजवंश जे ख्रिस्तानंतरच्या 220 ते 618 या वर्षांशी संबंधित आहेत जेथे बौद्ध धर्माचे प्राबल्य होते आणि बुद्धाच्या मोठ्या शिल्पांसह विशाल अभयारण्ये बनविली गेली होती आणि सिल्क रोडवरही पश्चिम म्हणून ओळखल्या जाणार्‍या आशियाई देशांचा प्रभाव होता.

कलेच्या इतिहासातील चित्रकला हे सहाव्या शतकात विकसित झालेल्या झी हिने सांगितलेल्या सहा तत्त्वांच्या निर्मितीचे निरीक्षण केले जाते आणि वांग झियानझीच्या पौराणिक व्यक्तिरेखेद्वारे कॅलिग्राफीची सुरुवात कलात्मक पद्धतीने होते.

या सभ्यतेतील साहित्यासाठी, ते XNUMX व्या आणि XNUMX व्या शतकातील धार्मिक आकृतिबंधांद्वारे विकसित झाले आणि कला इतिहासात पाच अभिजात म्हणून ओळखले जाते.

कला इतिहास

पाच म्युझिकल नोट्स वापरण्यात आल्यापासून पेंटाटोनिक गुणवत्तेसह संगीत देखील आहे, पाश्चात्य देशांपेक्षा वेगळे जेथे सात संगीताच्या नोट्स वापरल्या जातात.

पूर्ववंशीय कालखंडाबाबत, विविध वाद्य यंत्रांचा वापर दिसून येतो, जसे की चिंग, जो सोनार दगड होता, बासरी, जो हसुआन होता, कू नावाचा ढोल, घंटा व्यतिरिक्त. चुनचे नाव..

जपान

कलेच्या इतिहासात विशेषत: चीन आणि कोरियावर प्रकाश टाकल्याप्रमाणे या संस्कृतीवर इतर संस्कृतींचाही प्रभाव होता. त्यांची बहुतेक कला शिंटो धार्मिक पैलूवर प्रकाश टाकते जी पहिल्या शतकात तयार झाली होती आणि अजूनही या राष्ट्रात टिकून आहे.

या राष्ट्रामध्ये ख्रिस्तापूर्वी ५००० ते २०० या काळात जोमोन कालावधी पाळला जातो आणि तो मेसोलिथिक व्यतिरिक्त निओलिथिक काळापासून साजरा केला जातो, हाडे आणि पॉलिश केलेले दगड तसेच मातीच्या वस्तूंपासून उपकरणे बनवली गेली होती जिथे मानववंशीय आकृत्या पाहिल्या जातात.

हे राष्ट्र महाद्वीपापासून अलिप्त राहिले, त्यामुळे त्याची निर्मिती स्वतःची आहे पण फारशी प्रासंगिकता नाही. या काळातील सिरेमिकबद्दल तुम्हाला माहिती असली पाहिजे, ती जगातील सर्वात जुनी आहे, ती हाताने बनविली गेली होती आणि दोरीद्वारे चीरे किंवा ठसे पाहिले गेले होते.

कला इतिहास

त्यानंतर 200 B.C मधील यावोई म्हणून ओळखल्या जाणार्‍या कालखंडाचे अनुसरण करते. ख्रिस्तापासून ते 200 पर्यंत ख्रिस्तानंतर जेथे मुख्य भूभागाची सभ्यता चीन आणि कोरियाशी बनलेल्या संबंधांद्वारे बेट राष्ट्रात दाखल झाली.

म्हणून, मोठ्या थडग्यांचा वापर करण्यासाठी याचा वापर केला गेला जेथे कॅमेरा पाहिला जातो आणि गोंधळ टेराकोटा-आधारित सिलेंडरने सजविला ​​जातो.

ख्रिस्तानंतरच्या 200 ते 600 वर्षांमधला कोफुन हा आणखी एक काळ होता आणि याच वेळी 200 ते 310 या वर्षांतील ओन सम्राटांच्या थडग्या आणि 310 ते 399 वर्षांच्या निंटोकूच्या थडग्या दिसतात.

याव्यतिरिक्त, दागिने, शस्त्रे, मातीची भांडी तसेच हनिवा म्हणून ओळखल्या जाणार्‍या काही टेराकोटाच्या आकृत्यांचे उत्पादन होते. याच काळात क्युशुच्या थडग्यांमधील चित्रकलेची पहिली चिन्हे कलेच्या इतिहासात आणि ख्रिस्तानंतर XNUMX व्या आणि XNUMX व्या शतकाशी संबंधित आहेत.

ओत्सुकाचा शाही दफन पुरावा आहे आणि इसा मंदिर वास्तुशास्त्रात वेगळे आहे. साहित्याच्या संदर्भात, चिनी लेखनाचा अवलंब केल्यामुळे त्यावर चिनी संस्कृतीचा प्रभाव आहे.

कोजिकीमध्ये, जी या सभ्यतेतील संगीताच्या दृष्टीने प्राचीन गोष्टींची कथा आहे, तिचे पहिले प्रकटीकरण होनक्योकूमध्ये आढळते, जे ख्रिस्तापूर्वी XNUMX व्या शतकातील वैशिष्ट्यपूर्ण आहे.

त्याचप्रमाणे, लोकगीतांचे निरीक्षण केले जाते आणि धार्मिक पैलूंच्या संदर्भात, कागुरा आढळतो आणि तो सूर्यदेवता अमातेरासू आणि वाद्य वाद्यांमध्ये, हिचिरिकी म्हणून ओळखल्या जाणार्‍या ओबो या आख्यायिकेशी संबंधित आहे. ओ-कक्की आणि ओ-डायको असे ड्रम म्हणून.

ओशनिया

या कलेच्या संबंधात, असे दिसून येते की पॅसिफिक महासागराचा काही भाग व्यापलेल्या अनेक बेट प्रदेशांची विविधता आहे, त्यापैकी पॉलिनेशिया, मेलेनेशिया आणि मायक्रोनेशिया सारख्या द्वीपसमूहांना न विसरता न्यूझीलंड व्यतिरिक्त ऑस्ट्रेलिया वेगळे आहे.

Lapita म्हणून ओळखली जाणारी संस्कृती 1500 ते 500 BC च्या दरम्यान दिसते, ती न्यू कॅलेडोनियाची आहे आणि न्यू गिनी आणि सोलोमन बेटे, टोंगा, फिवी आणि समोसा येथे देखील पाहिली जाऊ शकते जी वेस्टर्न पॉलिनेशियाशी संबंधित आहेत.

कंगवा किंवा अणकुचीदार टोकाने बनवलेल्या दात असलेल्या आकृतिबंधांनी सजवलेले सिरेमिक तसेच ऑब्सिडियन आणि शेलने बनवलेल्या वस्तू ही त्याची सर्वात मोठी गुणवत्ता आहे. ऑस्ट्रेलियाच्या संदर्भात, गुहा चित्रे स्पष्ट आहेत, जी योजनाबद्ध आहेत आणि भौमितिक सरलीकरणाचे प्रदर्शन करतात.

कला इतिहास

शास्त्रीय कला

शास्त्रीय कलेच्या संबंधात, ती प्राचीन ग्रीस आणि रोमशी संबंधित आहे, ती निसर्गाद्वारे कला आणि मानवाची एक सुसंवादी आणि संतुलित अवस्था तसेच आकार आणि खंडांच्या तर्कशुद्धतेवर आधारित आहे आणि आम्ही त्यांचे तपशीलवार वर्णन करू. हा मनोरंजक लेख.

ग्रीस

या प्रदेशाच्या संदर्भात, शास्त्रीय कालखंड ख्रिस्तापूर्वीच्या पाचव्या आणि सहाव्या शतकांशी संबंधित आहे, ज्याला पेरिकल्सचे शतक म्हणून ओळखले जाते आणि बौद्धिक निर्मिती दिसून येते.

जेथे ग्रीक अभिजात मानवतावादाशी संबंधित एक उत्तम शिक्षण म्हणून आणि संस्कृती, अर्थव्यवस्था आणि राजकारणात समृद्ध होते, जे त्याच्या राजधानी अथेन्सचे एक मोठे वैभव बनवत होते.

बरं, कलेच्या इतिहासात आणि राजकारणाच्या क्षेत्रात पाहिल्याप्रमाणे संस्कृतीच्या दृष्टीने ग्रीसला सुवर्णकाळापर्यंत नेण्याची जबाबदारी या महान राजकारण्यानेच सांभाळली होती आणि या संस्कृतीमुळेच आपल्या सद्य संस्कृतीचा उगम झाला होता.

कलेच्या इतिहासात साहित्यासारख्या विविध क्षेत्रांत एक मोठे वैभव दिसून येते, जेथे सोफोक्लीस, एस्किलस आणि युरीपाइड्स वेगळे दिसतात. याव्यतिरिक्त, फिडियास पार्थेनॉनसह प्लास्टिक आर्टमध्ये बाहेर उभे राहिले.

कला इतिहास

तर त्याचा प्रभाव सॉक्रेटिस यांच्याकडून वक्तृत्वाची महान शक्ती शिकण्यासाठी दिसून येतो जो प्लेटोचा शिक्षक होता जो नंतर सॉक्रेटिसचा शिक्षक होता जिथून पाश्चात्य जगाचा विचार केला जातो.

ग्रीसचा आणखी एक मजबूत पाया म्हणजे इतिहासलेखनाची सुरुवात कारण ते सॉक्रेटिसचे शिष्य असलेल्या हेरोडोटसच्या ऐतिहासिक कृती लिहिण्यास आणि कथन करण्यास जबाबदार आहेत.

कलेच्या इतिहासाचा भाग म्हणून स्थापत्यशास्त्राच्या संदर्भात, मंदिरे आणि नागरी निसर्गाची बांधकामे बांधणे हे उद्दिष्ट आहे, जसे ग्रीक थिएटर्सच्या बाबतीत आहे, सर्वांत महत्त्वाचे म्हणजे एपिडॉरस.

डोरिक म्हणून ओळखल्या जाणार्‍या रंगमंचाबद्दल, त्याचे सर्वात मोठे प्रतिनिधित्व म्हणजे अथेनियन राजधानीतील अथेना पार्थेनोस या देवतेच्या सन्मानार्थ बनवलेले मंदिर आहे, जेथे हे शिल्प स्वतः फिडियासने सोने आणि हस्तिदंताने बनवले होते.

जो अथेनाचा जन्म आणि सेंटॉरच्या लढ्याचे प्रतिनिधित्व करणाऱ्या इतर पुतळ्यांना गोठवण्याचाही प्रभारी होता. तथाकथित आयोनिक शैलीसाठी, ते इफिससमधील आर्टेमिसच्या मंदिरात पाळले जाते.

हे जगातील सात आश्चर्यांपैकी एकाचे प्रतिनिधित्व करते ज्याचे अथेनियन शहरातील अथेना मंदिर विसरल्याशिवाय अजूनही काही अवशेष आहेत.

कोरिंथियन शैलीच्या संदर्भात, येथे अकॅन्थसच्या पानांनी सजवलेल्या शैलीकृत स्तंभांचा वापर दिसून येतो, याचे उदाहरण म्हणजे लिसीक्रेट्सचा कंदील जो ख्रिस्तापूर्वी 335 साली उद्भवला होता, ही शैली आहे जी नंतर वापरली जाईल. रोमन संस्कृती.

ग्रीक शिल्पासाठी ते रोमन संस्कृतीद्वारे ओळखले जाते कारण यापैकी पुष्कळ पुतळे मूर्तिपूजकता दडपण्याच्या उद्देशाने ख्रिश्चन दृष्टीद्वारे गमावले गेले.

ग्रीक कलेत निसर्गवादाचा पुरावा आहे की त्याला राजकीय शिखरावर नेले जाते आणि पूर्णतावादाला हेलेनिस्टिक कालखंडात परिवर्तन करण्यास अनुमती देते, हे पाश्चात्य जगाचा बेंचमार्क आहे. ग्रीक संस्कृतीनुसार, माणूस हा प्रत्येक गोष्टीचा केंद्रबिंदू आहे, म्हणून शहर हे तेथे राहणाऱ्या लोकांच्या आसपास असले पाहिजे.

रोमन संस्कृती

रोमन साम्राज्याच्या विस्तारामुळे याला ग्रीक कलेचा अधिक प्रभाव प्राप्त झाला, तो युरोप खंडातील बहुतांश प्रदेशात तसेच उत्तर आफ्रिका आणि पूर्व पूर्वेपर्यंत पोहोचला.

कला इतिहास

रोमन कलेच्या स्थापत्यकलेच्या संदर्भात, कलेच्या इतिहासानुसार, ती उपयुक्ततावादी प्रकारची होती, म्हणून ते नागरी क्षेत्रातील स्थापत्यशास्त्राच्या बाबतीत उत्कृष्ट अभियंते होते, जसे की वाहतूक करण्यास सक्षम पूल, जलवाहिनीची निर्मिती. समाजासाठी अत्यंत महत्त्वाचा पाण्याचा घटक.

त्यांनी अभयारण्ये, राजवाडे, थिएटर, अॅम्फीथिएटर्स, सर्कस, विजयी कमानी आणि स्नानगृहे देखील तयार केली ज्यासाठी त्यांनी ग्रीक वास्तुकलामध्ये व्हॉल्ट आणि कमानी तसेच दगडी बांधकाम, आश्लार दगडी बांधकाम आणि विटांचा वापर केला.

कोलोझियम, अग्रिप्पाचा पँथियन, सेगोव्हियाचा जलवाहिनी, कॅराकल्लाची स्नानगृहे, हरक्यूलिसचा बुरुज इत्यादी त्याच्या सर्वात प्रभावी कामांपैकी एक आहे.

कलेच्या इतिहासानुसार रोमन संस्कृतीच्या संदर्भात शिल्पकला अधिक मानवी होती म्हणून त्यांनी ग्रीक संस्कृतीने लपवलेल्या त्रुटी किंवा दोष दर्शविण्याची पर्वा केली नाही.

पोर्ट्रेट रोमन साम्राज्यातील एक अतिशय लोकप्रिय शैली म्हणून पुरावा दिला जाऊ शकतो ज्याने पोर्ट्रेट आणि चियारोस्क्युरो तंत्राद्वारे काढलेली व्यक्ती यांच्यातील एक विशिष्ट निष्ठा दर्शविली.

कला इतिहास

याव्यतिरिक्त, विद्यार्थी त्याच्या रेखाचित्रांमध्ये वेगळे आहेत आणि सर्वात महत्वाचे म्हणजे तीन आवृत्त्यांनुसार त्या क्षणाच्या सम्राटांचे बनवलेले पोर्ट्रेट आहेत, त्यापैकी पहिले पॅट्रिकच्या पैलूमध्ये तोगाटा.

थोराकटा हा सम्राट म्हणून एक महान लष्करी माणूस आणि रणनीतीकार म्हणून पाहिला जातो आणि Apotheosis म्हणून त्याला एक देवता म्हणून रेखाटण्यात आले होते ज्यासाठी धार्मिक आणि ऐतिहासिक दोन्ही थीममध्ये त्याच्या कामातील आराम अत्यंत महत्त्वाचा होता आणि त्यापैकी ट्राजन कॉलम, आरा पॅसिस आहे. ऑगस्टस आणि टायटसची कमान.

चित्रकलेसाठी, पुरातत्वशास्त्रीय निष्कर्षांनुसार, पॉम्पेईमध्ये चार शैली पाहिल्या जातात, त्यापैकी एक जडणे आहे जिथे संगमरवरी कोटिंगसारखे काहीतरी बनवले जाते.

इतर शैलीला आर्किटेक्चरल म्हणतात, जिथे वास्तुकलाचे अनुकरण केले गेले होते, त्यानंतर सजावटीची शैली येते, जिथे हार आणि कामदेव वापरले गेले होते तिथे अतिशय भ्रामक वास्तुकलाचा पुरावा होता.

शेवटी, फॅन्टॅस्टिक, जे दोन पूर्वीच्या शैलींचे मिश्रण होते, विविध वास्तुशास्त्रीय परंपरा आणि पौराणिक घटकांसह गूढ लँडस्केप तयार केले गेले.

रोमन संस्कृतीत, भौमितिक आकृत्यांचा वापर करून मोज़ेकला खूप महत्त्व होते आणि ते अम्पुरियासमधील इफिजेनियाच्या बलिदानात पाळले जाते, याव्यतिरिक्त, रोमन साहित्यावर ग्रीक संस्कृतीचाही प्रभाव होता.

त्यातून त्यांनी तंत्र तसेच अनेक शैली घेतले, त्यांची नवकल्पना ही शैली आहे आणि त्यातून ख्रिश्चन संस्कृती उतरली आणि मध्ययुगीन संस्कृतीत दिसून येईल कारण लॅटिन ही भाषा युरोपियन देशांमध्ये अनेक ठिकाणी बोलली जाईल. खंड काव्य, गद्य, वक्तृत्व आणि इतिहासलेखनात त्यांनी प्रावीण्य मिळवले.

तथापि, रोमन थिएटरवर ग्रीक कलेचाही प्रभाव होता, जरी पहिल्या प्रसंगात ते एट्रस्कॅन शोमधून आले होते जिथे निसर्गरम्य कला मेलडी आणि नृत्यासह मिसळली गेली होती.

मग त्यांनी संगीताच्या संदर्भात व्यंगचित्रे तयार करणारे स्वर आणि नक्कल वापरले, तेच सुरुवातीच्या ख्रिश्चन चर्चमध्ये वापरले गेले.

मध्ययुगीन कला

या काळातील कलेच्या इतिहासाबद्दल, ती पूर्णपणे धार्मिक आहे आणि तिचा वारसा रोमन संस्कृतीतून आला आहे, म्हणून तो रोमनेस्क आणि गॉथिक शब्दांच्या संदर्भात त्याच्या आदिम स्वरूपात ख्रिश्चन धर्मात सामील होतो, तुम्हाला हे माहित असले पाहिजे की ते नंतर दिले गेले. आणि यावेळी वापरले नाही.

कला इतिहास

हे ख्रिस्तानंतरच्या XNUMX व्या ते XNUMX व्या शतकाच्या कालावधीशी संबंधित आहे, विद्वानांच्या मते, ते दोन रोमनेस्क टप्प्यात विभागले गेले आहे, ज्याची सुरुवात पश्चिम युरोपमध्ये झाली, त्यातील एक गुण म्हणजे ग्रामीण शैली आणि ती पार पाडली गेली. रोममधील पहिले ख्रिस्ती.

गॉथिकचा उगम शहरांमध्ये झाला आणि त्याचे नाव त्याच्या आदिम गुणवत्तेशी संबंधित आहे दोन्ही कालखंडात धार्मिक प्रभाव सोनार, शिल्पकला, चित्रकला, मोज़ेक, आर्किटेक्चर आणि विशेषतः फ्रेस्कोशी संबंधित आहे.

कलेच्या इतिहासाची महान समृद्धता या काळात बांधण्यात आलेल्या विविध अभयारण्यांमधून दिसून येते जिथे कलात्मक अभिव्यक्ती हे मानव आणि आध्यात्मिक जग यांच्यातील एक प्रकारचे मध्यस्थ होते, ज्यासाठी ख्रिश्चन विश्वासामध्ये अर्पण केले जाते.

रोमनेस्क कालखंडानुसार, लोकसंख्या, विशेषत: युरोपियन, कशी विस्तारते आणि चर्च ही एकमेव संघटित संस्था असल्यामुळे त्याची सर्वोच्च उंची कशी पोहोचते, या तपासणीनुसार दिसून येते.

आणि पदानुक्रमाने, म्हणून, ते धार्मिक केंद्रांच्या बांधकामांचा विस्तार वाढवतात कारण ते विद्यमान मठांमध्ये सुधारणा करण्याव्यतिरिक्त आस्तिकांची संख्या वाढवतात.

कला इतिहास

गॉथिक कालखंडात, ख्रिश्चन धर्माचा विस्तार करण्याच्या उद्देशाने मुस्लिम आणि सारासेन्सचा सामना करताना ख्रिश्चनांनी केलेल्या धर्मयुद्धांचा प्रभाव दिसून येतो, कलेच्या इतिहासात एबे चर्चसारख्या तीन मोठ्या आकाराच्या मंदिरांचे बांधकाम पाहिले जाते. मठाधिपती सुगर द्वारे सेंट डायोनिसियस.

पॅरिसमधील कॅथेड्रल ऑफ नोट्रे डेम आणि कॅथेड्रल ऑफ चार्टर्सची रचना, त्यामुळे या काळातील वास्तुकला खूप महत्त्वाची होती, हे या मनोरंजक लेखात पाहिले जाऊ शकते.

पहिल्या उदाहरणात, रोमनेस्क आर्किटेक्चर अभयारण्य, मठ, कालांतराने टिकून राहतील अशा प्रचंड प्रमाणात चर्च बांधण्यातून स्पष्ट होते, त्यातील एक गुण म्हणजे त्याच्या महान भिंती आणि तिचे बुटके देवाचे किल्ले म्हणून ओळखले जात होते.

त्यांना अधिक लक्षवेधक बनवण्यासाठी, दगडांनी सजावट करण्याव्यतिरिक्त व्हॉल्ट्स आणि अर्धवर्तुळांचा वापर केला गेला आणि अगदी कमी उघडलेल्या मोठ्या प्रमाणात भिंतींच्या व्यतिरिक्त टॉवर देखील लागू केले गेले.

या काळातील शिल्पांच्या संदर्भात, ते बायबलमध्ये दर्शविलेले आहे, कारण या काळातील बहुतेक रहिवाशांना कसे वाचायचे किंवा कसे लिहायचे हे माहित नव्हते आणि स्टोन बायबलचा संदर्भ वापरल्या गेलेल्या घटनांना प्रसिद्ध करण्यासाठी वापरला गेला. पवित्र पुस्तक. शिल्पांमध्ये बनवलेल्या प्रतिमांद्वारे.

त्यामुळे आकृत्या त्यांची नैसर्गिकता गमावतात कारण त्या ज्या जागेवर ठेवल्या जातील त्यानुसार ते लांबलचक किंवा बौने होते त्यामुळे घोडा माणसापेक्षा लहान असू शकतो आणि त्यामुळे निरीक्षणाव्यतिरिक्त शिल्पात वास्तववादाचा अभाव होता. त्याच्या कामात सममिती आणि कडकपणा.

रोमनेस्क पेंटिंगचा कलेच्या इतिहासानुसार बायझंटाईन प्रभाव आहे कारण ख्रिस्ताला चर्च किंवा अभयारण्याच्या मुख्य भागामध्ये ठेवण्यात आले आहे आणि हे लक्षात आले आहे की सिल्हूट्सच्या समोच्चसह रेखाचित्रे प्लेनमध्ये न मिसळता रंगांच्या वापराव्यतिरिक्त कशाप्रकारे प्राबल्य आहेत. .

या काळातील चित्रांमध्ये कोणतीही खोली नाही, व्हॉल्यूम नसण्याव्यतिरिक्त, धार्मिक थीम प्रेरणाचा मुख्य स्त्रोत आहे, मोठ्या प्रमाणातील प्रतिमांमध्ये उत्कृष्ट अभिव्यक्ती दर्शविते.

गॉथिक शैलीच्या स्थापत्यकलेबद्दल, त्या प्रतिकात्मक अर्थ असलेल्या खूप उंच इमारती होत्या आणि याचे उत्तम उदाहरण म्हणजे कॅथेड्रल, ज्यासाठी त्यांना कलेच्या इतिहासानुसार अंमलात आणावे लागले, तिजोरी जिथे दोन कमानी तिरपे ओलांडल्या, एक कमान. टोकदार आणि उडणारे बुटरे.

त्यांच्या जागी स्टेन्ड काचेच्या खिडक्या ठेवण्यासाठी भिंतींना मुक्ती देण्याव्यतिरिक्त, प्रभावी शिल्पे न विसरता प्रकाशाचा विस्तार करणे, जिथे हे लक्षात येते की त्याच्या कामांमध्ये वास्तववाद दिसून येतो.

संत, देवदूत आणि बायबलसंबंधी आकृत्या संगमरवरी, दगड, लाकूड आणि हस्तिदंतीमध्ये उत्कृष्ट नैसर्गिकता दर्शवतात, त्यांच्या कोरीव किंवा शिल्पकामांमध्ये महान वैभव दर्शवतात.

या काळात स्टेन्ड काचेच्या खिडक्या उभ्या राहतात, तसेच फ्रेस्को आणि पॅनेल्स जे पवित्र पुस्तकात काय घडले ते दर्शवतात, कारण देवाचा पंथ हा गॉथिक पेंटिंगचा मुख्य गुण होता.

या काळातील एक गुण म्हणजे भावनांच्या अभिव्यक्तीद्वारे वास्तववाद शोधणे आणि स्टेन्ड ग्लासच्या बाबतीत अधिक प्रकाश देण्यासाठी मोठ्या प्रमाणात रंगांचा वापर केला जातो.

बायबलवर आधारित सुंदर प्रतिमांनी भरलेल्या स्फटिकांद्वारे नैसर्गिक प्रकाशाच्या वापराद्वारे दैवी उपस्थितीला अनुकूल बनवणे.

बरं, गॉथिक शिल्पकला आणि चित्रकला या दोन्ही तपशिलांमधून नैसर्गिकता दर्शवतात, ज्यामुळे छायांकन तंत्रामुळे एक मोठे वास्तव लक्षात येते.

आधुनिक युगातील कला

कलेच्या इतिहासानुसार, आधुनिक युग हे मध्ययुगाच्या समाप्तीशी संबंधित असलेल्या कालखंडाशी संबंधित आहे जेथे ख्रिस्तानंतर XNUMX व्या शतकाच्या शेवटी राजकीय आणि आर्थिक क्रांतीसह क्रांती उद्भवली.

कलेच्या इतिहासातील हा एक क्षण आहे जिथे दार्शनिक परिवर्तन तसेच राजकीय परिवर्तने पाहिली जातात ज्यांचा जन्म बारोक आणि पुनर्जागरण कलेतून झाला आहे.

या काळातील व्यक्ती आणि मानवी मूल्याची पुष्टी या काळातील कलाकारांमध्ये ठळकपणे दिसून येते, मध्ययुगीन कलेप्रमाणे संपूर्ण अनामिकतेत नाही.

या काळात, कलेच्या इतिहासानुसार, पुनर्जागरणाच्या संदर्भात सौंदर्य पुनर्प्राप्त करण्याचा प्रयत्न केला जातो आणि बारोकमध्ये, त्याच्या कार्यांमध्ये नैसर्गिकता शोधली जाईल.

हे निदर्शनास आणून देणे अत्यावश्यक आहे की आधुनिक युगात रचनांमध्ये सममिती शोधली जाते, त्याचप्रमाणे या काळात प्रमाणांना खूप महत्त्व आहे.

धार्मिक मंदिरे बांधली जात असल्याचे निदर्शनास आले असले तरी, त्यांच्याकडे मध्ययुगातील वैशिष्ट्यांचे प्रमाण नाही आणि राजवाडे, रुग्णालये आणि अगदी टाऊन हॉल यांसारख्या नागरी उद्देशांसाठी इमारती बांधल्या जाऊ लागल्या.

कलेच्या इतिहासाच्या या कालखंडात असे दिसून आले आहे की तयार केले जाणारे डिझाइन हे जाणीवपूर्वक आहे आणि ते पूर्ण करण्यासाठी त्यांनी प्रकल्पाचा वापर केला पाहिजे या हेतूने प्रतिमांद्वारे ते वास्तव चित्रित करू शकतील जे त्यांना दृष्टीकोनातून पकडायचे आहे. .

नवजागरणानंतर, जिथे चौदाव्या शतकात शास्त्रीय मूल्ये पुनर्संचयित करणे शक्य झाले, दोन शतके उलटून गेली आणि सोळाव्या शतकात कलाकारांमध्ये शास्त्रीय स्वरूपांच्या थकवाचे उत्पादन म्हणून रीतीवाद दिसून येतो, ज्यासाठी ही कल्पना बदलून बदलली आहे. बरोक म्हणून ओळखल्या जाणार्‍या कलेच्या इतिहासातील दुसर्‍या प्रवृत्तीकडे.

या नवीन कला मॉडेलसाठी अशी भावना आहे की फ्रान्सने या कलेचे रोकोको नावाच्या नवीन कलाकृतीमध्ये रूपांतर केले आणि नंतर XNUMXव्या शतकात ते निओ-गॉथिक शैलीकडे परत आले जे यापुढे आधुनिक युगाचा भाग नाहीत.

कलेच्या इतिहासातील आधुनिक युगाचा कालावधी पंधराव्या शतकापासून अठराव्या शतकापर्यंतचा आहे आणि याच काळात आधुनिक माणसाची मूल्ये तयार केली जातात.

हे शोधांमधून सुरू होते म्हणून पाश्चात्य सभ्यतेने नियंत्रण मिळविलेल्या जगाच्या आर्थिक संबंधांच्या संदर्भात एक निवास व्यवस्था करणे आवश्यक होते.

म्हणून, प्रथमतः एक ऐतिहासिक कथा असणे आवश्यक आहे आणि ते धार्मिक श्रद्धेच्या कट्टरतेला मानवाच्या तर्कशुद्ध विचारातून विस्थापित करण्याचा हेतू आहे.

येथे कलेच्या इतिहासाच्या या कालखंडात असे दिसून येते की मनुष्य हा सर्व गोष्टींचा केंद्रबिंदू आहे आणि औद्योगिक क्रांती अठराव्या शतकाच्या मध्यात दिसून येते तसेच 1789 मध्ये फ्रेंच क्रांती दिसून येते जेथे एक वातावरण पाहिले जाते जेथे चित्रावर जोर देण्यात आला आहे. विचारांची एक नवीन चळवळ.

याव्यतिरिक्त, फ्रेंच क्रांतीचा बोधवाक्य मनुष्याच्या हक्कांच्या प्रचारावर जोर देत होता, ज्यासाठी राजकीय दृष्टीकोनात एक परिवर्तन जे तोपर्यंत दिसून आले होते, फ्रेंच नारा खालीलप्रमाणे होता:

"...समता, बंधुता आणि स्वातंत्र्य..."

त्यांच्यामुळे, आधुनिक युगात प्रगती या शब्दाच्या संकल्पनेतून मूल्ये बदलली गेली, ज्यामुळे नागरिकांनी विज्ञान, तंत्रज्ञानामध्ये उद्योगांच्या स्तरावर शोध लावले, ज्याचा आर्थिक पैलूवर परिणाम झाला.

कला इतिहास

विज्ञानाच्या क्षेत्रात

वैज्ञानिक क्षेत्राच्या संदर्भात, निसर्गातील रहस्ये उलगडून दाखविण्यास सक्षम असण्याबरोबरच मनुष्याच्या आवडीनुसार हस्तक्षेप करून इतर परिणाम साध्य करण्याचा शोध या काळात दिसून येतो.

त्यापैकी, कोपर्निकसच्या सूर्यकेंद्री सिद्धांतामुळे तसेच केप्लरच्या मते, वैज्ञानिक स्वारस्याच्या इतर डेटासह इतर ग्रहांच्या लंबवर्तुळाकार कक्षांचे वर्णन केल्याबद्दल पृथ्वी ग्रहाची गोलाकारता मोठ्या उत्सुकतेने पाहिली जाते.

विज्ञानाच्या आश्चर्यकारक जगातून उद्भवणारे नवीन बदल समजून न घेतल्याबद्दल ज्यांना पाखंडी म्हणून वर्गीकृत केले गेले होते अशा लोकांच्या चर्चने छळलेल्या वैज्ञानिक क्रांतीबद्दल त्याचे आश्चर्यचकित झाले.

राजकीय दृष्टीनुसार

इतिहासातील आधुनिक युगाच्या काळाबद्दल धन्यवाद, कलेचा राजकीय दृष्टीवर प्रभाव पडला, कारण हुकूमशाही राजे तसेच संसदीय आणि रियासतांचे पालन करणार्‍या आणि त्यांनी ज्या ऐतिहासिक कृतींचा सामना केला त्यानुसार दुसर्‍या नवीन पद्धतीमध्ये रूपांतरित झाले. ते देश.

बरं, निरंकुशता सारखी मॉडेल्स तयार केली गेली, इतर जसे की प्रबुद्ध तानाशाही आणि अगदी प्रजासत्ताक आधुनिक युगाच्या कालावधीनुसार राष्ट्रीय राज्याची संकल्पना येईपर्यंत, जिथे स्वतःमध्ये सार्वजनिक शक्तींचे पृथक्करण होते.

आर्थिक स्वरूपाबाबत

हे आधुनिक युगात आहे जेथे मध्ययुगीन युगाच्या वैशिष्ट्यपूर्ण सामंती योजनेचे परिवर्तन कलेच्या इतिहासाद्वारे पाहिले जाते, बुर्जुआच्या जन्मात रूपांतरित होते. तसेच प्रो-भांडवलवाद, व्यापारीवाद आणि भांडवलशाही औद्योगिकीकरणाच्या युगामुळे धन्यवाद.

त्यामुळे आधुनिक युगात कलेच्या इतिहासातून असे दिसून येते की कलाकार हा एक प्रतिभाशाली आहे आणि कारागीर नाही जो डेसकार्टेस, मालेब्रँचे, स्पिनोझा अशा बुद्धिवादासारख्या तत्त्वज्ञानाला न विसरता नवक्लासिकवाद आणि रोमँटिसिझमला जन्म देतो.

नंतर अनुभववाद पाहिला जातो जेथे त्याचे मुख्य प्रतिनिधी ह्यूम आणि बर्कले आहेत, प्रबोधन व्यतिरिक्त, व्होल्टेअर, रूसो, डिडेरोट आणि कांट टीका करतात.

समकालीन कला

हे XNUMX व्या शतकापासून XNUMX व्या शतकापर्यंतच्या कलात्मक अभिव्यक्तींच्या संचाशी आणि त्याच्या समकालीनांशी संबंधित ऐतिहासिक कालखंडाशी समकालीन शब्दाशी संबंधित आहे, उदाहरणार्थ लिओनार्डो दा विंची हे XNUMX व्या शतकात राहणाऱ्यांसाठी समकालीन होते.

म्हणून, समकालीन हा शब्द वापरण्यास सक्षम होण्यासाठी वापरल्या जाणार्‍या निकषांपैकी एक म्हणजे फ्रेंच क्रांती 1789 मध्ये सुरू झाली आणि 1799 मध्ये संपली. म्हणूनच, समकालीन कला रोमँटिसिझमपासून सुरू होते जिथे वैयक्तिक स्वातंत्र्य, भावना आणि व्यक्तिमत्व.

समकालीन कला हा शब्द दर्शवितो की ती आपल्याला काळ म्हणून ओळखत असलेल्या पलीकडे अंतर्भूत आहे आणि कलाकार ज्या ऐतिहासिक आणि सामाजिक संदर्भात कार्य करतो त्या कलेच्या इतिहासात पूर्वी ज्ञात असलेल्या कलात्मक ऐक्याशी तोडतो.

याच काळात निरंकुश सरकारांचा अंत केला जातो आणि लोकशाही सरकारांचे स्वागत केले जाते.

आर्किटेक्चरच्या संदर्भात, कलेच्या इतिहासाच्या या काळात, नवीन शहरी संकुले विकसित केली गेली जिथे स्वच्छता आणि मानवांसाठी अधिक आरामदायक जीवन विकसित केले गेले, तसेच वाहतुकीची नवीन साधने तयार केली गेली आणि हिरव्या जागा उघडल्या गेल्या जेणेकरून लोकसंख्या वाढेल. मोकळ्या जागेचे मूल्य.

प्रणयरम्यता

कला इतिहासाच्या सर्व शैलींमध्ये हे नूतनीकरण होते, कारण अध्यात्म, निसर्ग आणि कल्पनेवर विशेष लक्ष दिले गेले होते, ज्यासाठी लोकप्रिय संस्कृतीचे मूल्य होते. आता लँडस्केप पेंटिंग आणि वुडकट्स व्यतिरिक्त लोकांचे ज्ञान अधिक महत्त्वाचे बनले आहे.

चित्रकलेमध्ये, लोकांना मार्गदर्शन करणार्‍या स्वातंत्र्याचे संकेत देणार्‍या प्रतिमा वापरल्या जात होत्या, ज्या सध्या लूव्रे संग्रहालयात आहेत आणि शिल्पकलेच्या बाबतीत असे दिसून येते की रोमँटिसिझममधून निर्माण झालेले नवशास्त्रीय प्रकार या काळात प्रचलित होऊ लागले.

साहित्याविषयी, त्यांनी स्थापित केले की कला अशा व्यक्तीकडून येते जी सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे आणि लेखनाद्वारे आपल्या भावना व्यक्त करते जेथे त्या क्षणी नाटके आणि संगीताप्रमाणेच उत्कटता आणि नाटक प्रबळ होते आणि ऑपेरा देखील उल्लेखनीयपणे विकसित झाला.

वास्तववाद

औद्योगिक युगाच्या तोंडावर शेतकऱ्यांच्या वास्तवाचे निरीक्षण करून कला जागृत होते. हा काळ एक सामाजिक निंदा आहे, कलेच्या इतिहासात दिसून येते. याचे उदाहरण म्हणजे अँजेलस हे चित्रकला आहे. पॅरिस शहरातील Musée d'Orsay मध्ये.

शिल्पे देखील कामगार आणि शेतकरी द्वारे दर्शविले जातात, त्याव्यतिरिक्त, उपेक्षितांचे जीवन ठळक केले जाते आणि साहित्यात ते रोमँटिसिझमच्या काल्पनिक जगापासून दूर जाते आणि तपशीलवार वास्तवावर मोठ्या कठोरतेने जोर देते.

या चळवळीचे ज्या स्वरुपात प्रतिनिधित्व केले गेले ती लिखित कादंबरी होती जिथे घटना पात्रांच्या वास्तविकतेच्या दृष्टिकोनातून कथन केल्या गेल्या.

रंगभूमीच्या संदर्भात, यावेळी विद्युत प्रकाशामुळे रंगमंचावरील पात्रे उजळली गेली आणि प्रेक्षक अंधारात सोडले गेले, हे कलेच्या इतिहासात दिसून येते.

संगीताच्या बाबतीत, प्रत्येक राष्ट्राच्या राष्ट्रीय लोककथांचे पुनर्मूल्यांकन केले गेले आणि ते अनेक राष्ट्रांमध्ये सार्वजनिक शाळा म्हणून देखील दिसतात जेणेकरून लोकांना शिक्षण मिळू शकेल.

नृत्यनाटिकेद्वारे, प्रेक्षकांना कथा सांगणे शक्य होते जेथे पाच कृतींचा वापर केला गेला होता जेणेकरून प्रेक्षकांना संगीत आणि शास्त्रीय नृत्याचा आनंद घेता येईल, ज्याचे उदाहरण 1889 मध्ये स्लीपिंग ब्यूटी होते.

प्रभाववाद

कलेच्या इतिहासातील पूर्वीच्या योजनेला तोडणारी ही आणखी एक अभिनव चळवळ होती, ती निसर्गाद्वारे प्रेरित होती आणि चित्रांमध्ये विविध रंगांचा वापर केला जातो जेथे प्रकाशावर जोर दिला जातो, प्रथम बोहेमियन चित्रे दिसतात.

तेथून तो निओ-इम्प्रेशनिझमकडे निघून गेला जिथे ऑप्टिकल घटनांवर भर दिला जातो. कलेच्या इतिहासातील या काळातील एक तंत्र म्हणजे पॉइंटिलिझम, विभाजनवाद ज्याने नंतर इटालियन भविष्यवादावर प्रभाव टाकला.

या चळवळीनंतर, पोस्ट-इम्प्रेशनिझमचा उगम झाला जिथे त्यांनी पेंटिंग विकसित करण्याच्या तंत्राच्या बाबतीत नवीन शोध लावले जेथे पॉल सेझनच्या बाबतीत भूमितीय आकृत्या वापरण्याव्यतिरिक्त सर्कस आणि कॅबरे दृश्ये पाहिली जातात.

व्हॅन गॉग ज्याने सशक्त नाटकाने चित्रे काढली ज्याने वास्तवाचे विकृतीकरण केले. जोपर्यंत संगीताचा संबंध आहे, एक बदल दिसून येतो, कारण रागापेक्षा सुसंवाद दिसून येतो.

पेंटिंग्जमध्ये, रंग ओळींवर प्रचलित असतो, ज्यामुळे दर्शकांना आवाजाच्या सुसंवादातून संगीत रचना पुन्हा तयार करता येते.

प्रतीकात्मकता

हे नैसर्गिकतेचे प्रतिरूप आहे आणि स्वप्नांच्या जगावर भर दिला जातो जेथे जादू आणि भीती पाळली जाते, विकृतीपर्यंत पोहोचते, म्हणून या शैलीतील सौंदर्य हे अंतिम ध्येय आहे जे कलाकाराला प्राप्त करायचे आहे आणि ते त्याचे स्वतःचे जीवन आहे. कला

प्रतिकात्मक साहित्य सौंदर्यवादाने वेढलेले होते ज्यामध्ये काळी जादू अस्तित्त्वात असलेल्या अलौकिक परिस्थितींसारख्या विकृती आणि गडद मध्ये रस शोधत होता.

आधुनिकता

त्याची मुख्य शाळा कॅटालोनियामध्‍ये होती, ती नैसर्गिक पण उदास वातावरणाने प्रेरित होती, ती रचना आणि चित्रणात तयार केली गेली होती, कलेच्‍या इतिहासात चित्रकलेचा एक नवीन प्रकार म्हणून पोस्टर डिझाईनसह नवनवीन करून, जाहिरातीच्‍या माध्‍यमाला वाव दिला.

म्हणूनच, कला सुंदर आणि लोकसंख्येसाठी उपयुक्त असावी या विचारात, कारागिरांनी नंतर मालिका निर्मिती करण्यास शिकण्यासाठी त्यांच्या रुपांतराने नवनिर्मिती केली.

साहित्यासाठी, एक अतिशय सौंदर्यपूर्ण भाषा औपचारिक भाषेत तसेच प्रतीकांनी सुशोभित केलेली आहे.

फोटोग्राफी

XNUMXव्या शतकात काळ्या जादूची पेटी दिसली जी चित्रे कॅप्चर करण्यास परवानगी देते आणि छायाचित्रण दिसले जे कला इतिहासाच्या त्या कालखंडात कल्पना आणि डिझाइनने परिपूर्ण प्रतिमा तयार करण्यासाठी कलाकाराच्या कल्पकतेने आणि सर्जनशीलतेद्वारे कलात्मक प्रकटीकरण म्हणून दिसते. .

फोटोग्राफी लोकप्रिय झाली आणि आज बहुसंख्य लोकसंख्येसाठी रोजची गोष्ट आहे. त्या वेळी, फोटो स्टुडिओ तयार केले गेले जेथे पोट्रेट बनवले गेले आणि फोटोमेकॅनिक्स देखील तयार केले गेले.

सचित्र प्रकाशने तयार केली जाऊ लागली, शिवाय, डॉक्युमेंटरी फोटोग्राफी तयार केली गेली आणि फोटोग्राफीद्वारे क्रिमियन वॉर आणि अमेरिकन सिव्हिल वॉर यांसारख्या युद्धजन्य संघर्षांना या नवीन तांत्रिक उपकरणाद्वारे छायाचित्रित करणे शक्य झाले.

XNUMX व्या शतकातील कला

XNUMX व्या शतकातील सध्याच्या कलेबद्दल, ती दर्शक किंवा वापरकर्त्यामध्ये नवीन उत्तेजन शोधण्यासाठी डिझाइन केलेली आहे, म्हणून कलाकार कोणत्याही प्रकारच्या सामग्रीचा वापर करतो, मग ते तांत्रिक, इलेक्ट्रॉनिक, पदार्थ किंवा यांत्रिकी क्षेत्रात पुनरुत्पादन असो. त्याची कामे. कामे कलात्मक शैली देखील विलीन करू शकतात.

XNUMX व्या शतकाच्या या क्षणी पारंपारिक मानके कशासाठी मोडतात, कलेच्या इतिहासात पाहिल्याप्रमाणे कलात्मक जगामध्ये टीका आणि प्रयोगात्मक वापरले जातात.

दादावाद, फौविझम, अभिव्यक्तीवाद, क्यूबिझम, भविष्यवाद, निओप्लास्टिकवाद आणि अतिवास्तववाद यासारख्या उत्कृष्ट प्रासंगिकतेच्या कलात्मक हालचाली स्पष्ट आहेत.

म्हणून, उत्तर-आधुनिकता म्हणून ओळखल्या जाणार्‍या सुरुवातीस साठच्या दशकाच्या शेवटी किंवा 1945 मध्ये दुसरे महायुद्ध संपण्याच्या दरम्यान शोधून एक प्रारंभिक बिंदू म्हणून घेतले जाते.

म्हणून या काळातील वैशिष्ट्यांपैकी एक म्हणजे कलेच्या इतिहासाच्या संदर्भात अवंत-गार्डेची दुसरी लाट जिथे पॉप आर्ट, दुसरी फ्रेंच वास्तववाद, संकल्पनात्मक कला, मिनिमलिझम आणि अमूर्त अभिव्यक्तीवाद न विसरता सुरुवात झाली.

या व्यतिरिक्त, अतिवास्तववाद, नव-संरचना आणि शहरी कला या कालखंडात उभ्या आहेत, हे स्पष्ट करतात की ते इथल्या सांस्कृतिक चेतनेनुसार आणि आता मानवाच्या आवडीनुसार समाजाचे प्रतिबिंब आहे. एक कला संशोधक जेकब बर्कहार्ट यांनी कला इतिहासाची अशी कल्पना केली आहे:

"...संस्कृतीच्या इतिहासातील एक दुवा म्हणून... प्रत्येक कालखंडातील कला ही ज्या भावनेची उत्पत्ती केली जाते त्याची सर्वात संपूर्ण अभिव्यक्ती असते, धर्म, राज्य किंवा भांडवलाच्या हितसंबंधांपासून परकी नाही..."

"...प्रत्येक गोष्ट त्याच्या अभिव्यक्तीवर प्रभाव पाडते, अशा प्रकारे इतिहासाच्या उत्क्रांतीसाठी सह-जबाबदार आहे..."

XNUMX व्या शतकातील कला ही वर्तमान समाजाला काय वाटते याचे प्रतिबिंब आहे, म्हणूनच प्रत्येक कलाकार पारंपारिक प्रतिमानांना तोडून जगत असलेल्या रूची, संघर्ष, वास्तविकतेनुसार ती खूप वैविध्यपूर्ण आहे.

अवंत-गार्डे

येथे वैज्ञानिक, तांत्रिक आणि मानसशास्त्रीय सिद्धांत कला इतिहासाच्या जगासह फोकसमध्ये येतात आणि या वेळी युरोप खंड आहे.

तिथल्या कलाकारांना इतर सभ्यतांच्या वांशिक गटांची कला जाणून घेता येते जिथून त्यांनी स्वतःला अभिव्यक्त करण्यासाठी नवीन कल्पना घेतल्या. ज्याने अलिकडच्या वर्षांत मोठ्या प्रमाणात चळवळी तसेच कलाकारांचे परिवर्तन साध्य केले.

फौविझम

XNUMX व्या शतकातील ही पहिली अवांत-गार्डे चळवळ होती, जिथे त्यांनी निसर्गाचे प्रतिनिधित्व करणाऱ्या चित्रांमध्ये रंगांचा व्यक्तिनिष्ठपणे प्रयोग केला.

अभिव्यक्तीवाद

ही चळवळ प्रभाववादाचा प्रतिरूप म्हणून उदयास आली, त्यातील एक गुण म्हणजे व्यक्तिमत्व आणि कलाकाराच्या अंतर्गत दृष्टीनुसार अंतर्ज्ञानी, जे चित्रांमध्ये प्रतिबिंबित झालेल्या वास्तविकतेच्या छापानुसार अभिव्यक्ती आहे. याचे उदाहरण म्हणजे फ्रिडा खालो.

क्यूबिझम

या चळवळीमध्ये, कलेच्या इतिहासानुसार, पुनर्जागरण युगाचे उत्पादन असलेल्या जागेच्या दृष्टीकोनातून वास्तव विकृत केले जाते आणि एकाच समतलातील अनेक वस्तूंचे निरीक्षण करण्यासाठी भौमितिक कथानक तयार केले जाते.

या कलात्मक चळवळीसह, पूर्वी जे पाहिले होते त्याचे प्रतिमान तुटले आहे, मुख्य रंग अपारदर्शक आहेत आणि थंड रंगांच्या श्रेणीशी संबंधित आहेत, कोलाज देखील जोडला गेला होता, त्याचा जास्तीत जास्त प्रतिनिधी पिकासो होता.

भविष्य

कलेच्या इतिहासानुसार, ही चळवळ इटलीमध्ये जन्मली आणि इतरांप्रमाणेच, फिलिपो टोमासो मारिनेट्टी यांनी लिहिलेला जाहीरनामा सादर केला, येथे प्रगती आणि तंत्रज्ञानाची मूल्ये कृतीद्वारे घोषित केली गेली, म्हणूनच ही चळवळ आहे. आदर्शवादी संकल्पना आणि ती विविध विषयांमधील परस्परसंबंध दर्शवते.

XNUMX व्या शतकातील कलेच्या इतिहासाची आणखी बरीच वैशिष्ट्ये आहेत, म्हणून मी तुम्हाला वाचन सुरू ठेवण्यासाठी आमंत्रित करतो जेणेकरुन तुम्ही या मनोरंजक विषयाबद्दल शोधू शकाल ज्यामुळे अनेक कलात्मक हालचाली घडल्या.

कला इतिहासाच्या या काळातील नवीनतम ट्रेंड

त्यामुळे येथे, चित्रकला, शिल्पकला आणि वास्तुकला इतर विषयांमध्ये जोडली गेली आहे, जसे की कला इतिहासाच्या बाजूने तंत्रज्ञान, जसे की व्हिडिओ, चित्रण, कोलाज, डिजिटल फोटोग्राफी, इतरांसह, सामग्रीचे अमूर्त दृष्टी प्राप्त करणे.

कला इतिहासातील या गतिमान काळातील प्रतिनिधींमध्ये जेफ कून्स, आय वेईवेई, यायोई कुसामा, योको ओनो, डॅमियन हर्स्ट, डाली, थिएस्टर गेट्स, पिकासो, अँडी वॉरहॉल, व्हॅन गॉग आणि मार्सेल डचम्प यांचा समावेश आहे.

बर्‍याच संशोधकांनी टिप्पणी केली की ती अजूनही कला आहे, कदाचित ती पूर्वीच्या कालखंडातील सर्वात सुंदर नाही, जसे की कलेच्या इतिहासात दाखवले आहे, कारण कलात्मक अभिव्यक्ती हे वैश्विक भाषेचे एक रूप आहे, म्हणूनच ती भाषांच्या गरजेनुसार बदलली जाते. माणूस

ही एक अमूर्त कला आहे जी बर्‍याच प्रसंगी वापरकर्त्याच्या नजरेला भिडते आणि इतर संवेदनांनाही गोंधळात टाकते, म्हणूनच कलाकार चित्रकलेच्या पैलूमध्ये क्रांती घडवून आणण्याच्या त्याच्या नवीन मार्गाने हाताळतो.

कला ही विनामूल्य आहे आणि आज आपण मोठ्या संख्येने कलाकृती पाहतो की त्या ठेवण्यासाठी काही संग्रहालये आहेत, जरी असे कलाकार आहेत ज्यांना त्यांच्या नवीन शैली लागू करायच्या आहेत, त्यांना संधी काही प्रमाणात बंद आहेत.

बरं, जागतिकीकरणामुळे आफ्रिकन, आशियाई अशा विविध प्रकारच्या अभिव्यक्ती नवीन भाषांद्वारे जाणून घेण्याची परवानगी दिली गेली आहे जी नवीन संलयन तसेच तांत्रिक आणि कलात्मक सहजीवन प्रतिबिंबित करतात.

जेथे मोठ्या संख्येने कामांचे निरीक्षण केले जाते परंतु कला इतिहासाच्या इतर कालखंडाने दर्शविल्याप्रमाणे त्यांना क्रम नाही, त्यामुळे प्रतिभा नाहीशी होते.

याव्यतिरिक्त, कलात्मक कार्यांच्या निर्मितीसाठी नवीन सामग्रीचा वापर तांत्रिक आणि औद्योगिक तंत्राद्वारे आणि कलेच्या या नवीन संकल्पनेमध्ये मौलिकता शोधण्याच्या उद्देशाने कलेच्या इतिहासात पूर्वी अद्वितीय असलेल्या विविध कलात्मक प्रवाहांचे विलीनीकरण देखील दिसून येते. .

बरं, XNUMX व्या शतकातील कलेमध्ये, भौतिकवादी मार्गाने समाजाचे परिवर्तन दिसून येते, म्हणून त्याची आवड ही उपभोगणे आहे, म्हणून कलेचा इतिहास बुद्धीवर नव्हे तर इंद्रियांवर, आकलनावर केंद्रित आहे.

दिलेल्या क्षणी समाज काय वापरतो त्यानुसार सर्व काही वितरीत केले जाते, वापरल्या जाणार्‍या मॉडेलमध्ये स्वतःला निर्दिष्ट करते. तंत्रज्ञानाच्या वापराद्वारे संवादाच्या परस्परसंवादामुळे, अवांत-गार्डे एक चळवळ म्हणून उदयास आली ज्यामुळे कला ग्राहक समाजात समाकलित होऊ शकते.

जेणेकरुन कलाकार आणि प्रेक्षक यांच्यात परस्परसंवाद घडतो जो त्यांच्या आकलनानुसार, केलेल्या कामाचा अर्थ समजून घेतो.

एक अर्थ प्राप्त करणे ज्याने कदाचित ती तयार केली आहे त्या कलाकाराला माहित नाही, कारण सक्रिय कलेत त्यावर जोर देण्यात आला आहे कारण ती त्याच्या निर्मितीमध्ये कृती करण्यास परवानगी देते कारण ती दर्शकांसाठी काही उपयुक्तता आहे.

निष्कर्ष

तुम्ही बघू शकता, आज अस्तित्वात असलेल्या मोठ्या संख्येने कलात्मक हालचाली किंवा अभिव्यक्ती अनेक माध्यमांद्वारे कलेच्या जागतिकीकरणामुळे खूप विस्तृत आहेत जे आज तुम्हाला केवळ पाहण्याचीच नाही तर ऐकण्याची आणि कलेशी संवाद साधण्याची देखील परवानगी देतात.

जे प्रकटीकरण घडले आहे ते अनेक आहेत, केवळ चित्रकलेमध्येच नाही तर साहित्यात, नाटकांमध्ये आणि नृत्यांमध्येही, मोठ्या संख्येने सोने आणि मातीची भांडी आढळू शकतात, त्या प्रत्येकाच्या सौंदर्यामुळे ते अद्वितीय आणि एकवचन आहे.

हजारो पुरातत्व केंद्रांनुसार अभ्यास सुरू ठेवण्यासाठी आणि सभ्यतेचा शोध घेण्याच्या हालचाली अजूनही आहेत ज्यामुळे आम्हाला आमच्या पूर्वजांबद्दल आणि त्यांनी कलेच्या इतिहासाद्वारे स्वतःला ज्या प्रकारे व्यक्त केले त्याबद्दल जाणून घेण्यास अनुमती देते.

फॅशनशी संबंधित संगीत, नृत्य, फोटोग्राफी, सिनेमा, कॉमिक्स आणि क्षणभंगुर कला या गोष्टींना न विसरता तिथून ते बदलत चालले आहे. आजच्या समाजाच्या वापरासाठी फॅशन.

हे नोंद घ्यावे की कलेच्या इतिहासातील आणखी एक तात्कालिक कला फटाके, तसेच परफ्यूम, केशरचना, केशरचना आणि काही पदार्थ जे विशिष्ट गॅस्ट्रोनॉमी किंवा गोड यांच्याशी संबंधित आहे त्यामुळे या क्षणभंगुर कला चळवळीशी संबंधित काही आठवणी तुमच्या मनात जागृत करा. .

म्हणून जोपर्यंत माणूस अस्तित्वात आहे, तोपर्यंत कलेच्या नवीन प्रकारांचे निरीक्षण केले जाईल ज्यामुळे समाजाची आधुनिकता कलेच्या इतिहासातून प्रकट होऊ शकेल आणि दैनंदिन जीवनात या पद्धतीशी संवाद साधता येईल.

जर तुम्हाला हा लेख मनोरंजक वाटला, तर मी तुम्हाला खालील लिंक्सला भेट देण्यासाठी आमंत्रित करतो:


लेखाची सामग्री आमच्या तत्त्वांचे पालन करते संपादकीय नीति. त्रुटी नोंदविण्यासाठी क्लिक करा येथे.

टिप्पणी करणारे सर्वप्रथम व्हा

आपली टिप्पणी द्या

आपला ई-मेल पत्ता प्रकाशित केला जाणार नाही.

*

*

  1. डेटा जबाबदार: वास्तविक ब्लॉग
  2. डेटाचा उद्देशः नियंत्रण स्पॅम, टिप्पणी व्यवस्थापन.
  3. कायदे: आपली संमती
  4. डेटा संप्रेषण: कायदेशीर बंधन वगळता डेटा तृतीय पक्षास कळविला जाणार नाही.
  5. डेटा संग्रहण: ओकेन्टस नेटवर्क (EU) द्वारा होस्ट केलेला डेटाबेस
  6. अधिकारः कोणत्याही वेळी आपण आपली माहिती मर्यादित, पुनर्प्राप्त आणि हटवू शकता.